eitaa logo
کانال رسمی آیت الله العظمی جوادی آملی
15.1هزار دنبال‌کننده
6.7هزار عکس
2.7هزار ویدیو
29 فایل
مرجع رسمی اطلاع رسانی از آخرین اخبار مرتبط با آیت الله العظمی جوادی آملی و بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء esra.ir تلفن : 3ــ37782001 -025 فکس: 37765253 -025 کانال دروس معظم له @a_javadiamoli_doross ارتباط با ادمین کانال @bonyad_esra_admin
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
💠 آبروی مؤمن 🔹 كسی كه آبروی دیگران را برد، «عَلى‏ رُؤُوسِ الأَشْهادِ»[1] باید مفتضح شود. اگر كسی سعی كرد آبروریزی نكند و تا آن جا كه ممكن بود را حفظ كرد ولی خودش مشكلی داشت، در قیامت ذات اقدس الهی طرزی با او می ‌كند كه احدی باخبر نیست! این روایت شریف در نهج‌ الفصاحه در كلمات نورانی پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) هست که ذات پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در معاد عرض می ‌كند كه خدایا اعمال امت مرا در حضور دیگران بررسی نكن، فقط با حضور خودم باشد كه دیگران مثلاً خوشحال نشوند و ما شرمنده نشویم. پاسخ ذات اقدس الهی به پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) این است كه من درباره بعضی از امت تو طرزی رفتار می ‌كنم كه تو هم باخبر نباشی![2] نمی‌ گذارم آنها پیش تو هم بشوند، این که در دعای نورانی كمیل هم هست که خدا نمی ‌گذارد مؤمنی كه را حفظ كرده حتی پیش فرشته‌ ها خجل بشود: «وَ كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَی مِنْ وَرَائِهِمْ وَ الشَّاهِدَ لِمَا خَفِی‏ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِكَ أَخْفَیتَهُ وَ بِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ»؛[3] اصلاً فرشته‌ها را فرستاده كه اعمال ما را بنویسند: ﴿إِنَّ عَلَیكُمْ لَحافِظینَ ٭ كِراماً كاتِبینَ﴾،[4] اما همین‌ ها كه مأموریتشان این است كه كارهای ما را بنویسند، بعضی از كارها را ذات اقدس الهی اجازه نمی ‌دهد تا آنها ببینند: «وَ الشَّاهِدَ لِمَا خَفِی‏ عَنْهُمْ»؛ اما نه اینكه آنها اهل سهو و نسیان هستند: «وَ بِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ» بلکه تو پوشاندی! در آن روایت نورانی كه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمود، فرمود كسی كه را حفظ كند، هتاكی نكند و مشكل دیگران را حل كند، اگر یك وقتی پایش لغزید، ذات اقدس الهی در قیامت طرزی با او رفتار می ‌كند كه اجازه نمی‌ دهد خودِ پیغمبر او هم ببیند. امیدواریم همه ما مشمول بیت باشیم! [1]. الإقبال بالأعمال الحسنة (ط - الحدیثة)، ج3، ص297. [3]. نهج الفصاحة، ص517. «سَأَلْتُ اللَّهَ أنْ يَجْعَلَ حِسابَ أُمَّتِي اِلَيَّ لِئَلا تَفْتَضِحَ عِنْدَ الأُمَمِ فَأَوْحَی اللَّهُ عزَّ وَجَلَّ اِلَیَّ يا مُحَمَّدُ بَلْ أنَا أُحاسِبُهُمْ فَإِنْ كانَ مِنْهُمْ زَلَّةٌ سَتَرْتُها عَنْكَ لِئَلا تَفْتَضِحَ عِنْدَكَ». [3]. مصباح المتهجد، ج2، ص849. [4]. سوره انفطار، آیات10و11. 📚 درس تفسیر سوره مبارکه زمر ـ جلسه 37 تاریخ: 1393/09/17 🆔 @a_javadiamoli_esra
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
💠 جود و سخا 🔹 همه ما می ‌دانیم که اگر کسی در راه خدا خدمتی انجام بدهد، خدا می ‌کند؛ اما این را وجود مبارک امام کاظم و بعدها هم وجود مبارک امام جواد (سلام الله علیهما)[1] خوب توضیح دادند. فرمودند اگر کسی در راه کار خیر بردارد: «مَنْ أَیقَنَ بِالْخَلَفِ جَادَ بِالْعَطِیةِ»؛[2] یعنی درست است اگر شما شنیدید که کسی کار خیر بکند و در راه خیر قدم بردارد، خدا می‌ کند، ولی نمی ‌دانید که چه وقت جبران می ‌کند و چطور جبران می‌ کند! 🔹 یک وقت است که قطعه سنگی در باغی در اثر باران در این خاک فرو رفته است، این سنگ را که شما بردارید، تا جای آن پُر بشود چند ماهی طول می ‌کشد. یک وقت است که شطّ و نهر روانی مثل چشمه روان است، شما یک سطل آب که بردارید همان وقت جایش پُر می ‌شود. این ‌طور نیست که باید مدت ها صبر بکند. فرمودند اگر شما در راه خدا قدمی برداشتید، حالا آن را توسعه می ‌دهیم، همان وقت خدا آن را پُر می‌ کند؛ منتها شما دیر متوجه می ‌شوید! این ‌طور نیست که خَلَف و جای آن بعدها پُر شود؛ نظیر آن قلوه سنگی که چند ماه طول می ‌کشد تا جای آن پُر شود نیست. الآن شما یک سطل آب که از چشمه روان یا نهر بردارید، همان وقت جایش پُر است. فرمود ذات أقدس الهی این‌ طور پُر می ‌کند، نه اینکه بعدها پُر بکند، شما بعدها می ‌فهمید! آن ‌گاه این را توضیح دادند، فرمودند یک وقت است که کسی مالی را در راه خدا خیر می ‌کند، این سبک ‌ترین و کم ‌ارزش‌ ترین کار است، چون گذشت از مال خیلی مهم نیست. یک وقت است که به او اهانت شده است، حرف تلخی زدند و او رنجید، او اگر فوراً این را داشته باشد، این را داشته باشد که ببخشد، دیگر غده بدخیم طلاق و امثال طلاق در جامعه نخواهیم داشت. این رفتار ده برابر آن پول اثر دارد! پاگذاشتن روی غرور کار مهمی است. گذشت اخلاقی کار مهمی است. آن وقت ما نه در دستگاه قضایی پانزده میلیون پرونده داریم، نه طلاق داریم و نه مانند آن. 🔹 انسان جواد و بخشنده آن است که از بی ‌ادبی دیگری بگذرد، از اهانت دیگری بگذرد، یعنی پا بر روی غرور خود بگذارد و از این حق خود بگذرد؛ این می‌شود سخا و خدا همان لحظه پُر می‌ کند. اگر همین یک جمله امام جواد و امام کاظم (سلام الله علیه) بود، ما طلاقی نداشتیم. شوهر یک حرف می‌ زند، او فوراً می ‌رنجد؛ او حرفی می‌ زند، این می‌ رنجد. هیچ‌ کدام هم گذشت ندارند؛ آن وقت این می ‌شود. آن وقت دو طرف تا زنده‌ اند زندگی می ‌کنند. ما وقتی وارد حرم مطهر ائمه شدیم، در و دیوار را می ‌بوسیم، حق هم با ماست، این کار را هم می کنیم و باید هم بکنیم، برای اینکه اینها ما را کردند. [1]. عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال مستدرك سیدة النساء إلى الإمام الجواد، ج‏23ـ الجوادع، ص274. [2]. تحف العقول، ص403. 📚 درس اخلاق تاریخ: 1398/05/31 🆔 @a_javadiamoli_esra
29.62M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💠 تصویری 🔹 بزرگداشت مقام علمی و فرهنگی حکیم آیت الله میرزا مهدی محی ‌الدین الهی ‌قمشه ‌ای 🔸 تاريخ انتشار پیام: 1399/11/29 🆔 @a_javadiamoli_esra
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
💠 عالمان شهید 🔹 گرچه هر شهیدی كه در راه حق شربت شهادت نوشید دارد و خونش خود را به همراه خواهد داشت، ولی یك عالِم دینی و روحانینت مذهبی وقتی شربت شهادت می ‌نوشد خواهد داشت؛ زیرا آثار مضاعف دارد، اگر مآثر و آثار دو چندان بود ثوابش هم دو چندان و درجاتش هم دو چندان خواهد بود. راز اینكه یك كامیابی ‌اش از دو جهت است، برای آن است كه عالِمی كه شربت شهادت نوشید با یك دست وزن را و با دست دیگر موزون را در قیامت به همراه دارد. در قیامت كه ترازو نصب می‌ شود، در یك كفّه ترازو وزن و در كفّه دیگر موزون است. از وجود مبارك حضرت ختمی نبوّت (علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) رسیده است كه در صحنه قیامت بعد از وضع ترازو و میزان الهی، را با مركّب می‌ سنجند؛ در یك كفّه مركّب عالمان دین كه با آن كتاب نوشتند، رساله نوشتند، مقاله نوشتند، شرح و تحریر نوشتند، كار را از راه بنان و بیان به عهده گرفتند، در یك كفّه این گوهرهای گران بها را و در كفّه دیگر خون شهیدان غیر روحانی را قرار می ‌دهند. آن روز هر چه سنگین‌تر باشد نشان آن است كه از ﴿إِنَّا سَنُلْقِی عَلَیكَ قَوْلاً ثَقِیلاً﴾[1] بهره بیشتری دارند. از ذات مقدس پیغمبر (علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) رسیده است كه در آن ترازو مركّب عالِم، وزین‌تر و سنگین‌تر از خون شهید است؛[2] در یك كفّه ، در كفّه دیگر قرار دارد. اگر خود عالِم شربت شهادت نوشید هر دو كفّه را حیازت می ‌كند، در یك كفّه مركّب عالمانه ای كه زمینه نشر معارف شد قرار می ‌گیرد و در كفّه دیگر خونی كه در راه خدای سبحان اهدا كرده است؛ یعنی هم وزن را و هم موزون را، هم عصاره كفّه اول را هم عصاره كفّه دوم را به همراه دارد. [1] . سوره مزمل، آیه 5. [2] . من لا یحضره الفقیه، ج4، ص399. 📚 پیام به کنگره شهدای روحانی تاریخ: 1392/09/09 🆔 @a_javadiamoli_esra
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا