eitaa logo
اشعار حاج محمود ژولیده
1.4هزار دنبال‌کننده
3 عکس
0 ویدیو
39 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
ایران خدا خراسانی شهیدان و ارتش عصر حزب‌الله لثارات صلابت تو عجب باصفاست ای ایران شکوه دیدنی اَت کیمیاست ای ایران ز یک هجومِ دلیرانه ی سپاهِ غیور به قعر، هیمنه ی آمریکاست ای ایران دوباره مهد دلیران سفیر مهدی شد سپاهِ روح خدا با خداست ای ایران سلامِ ماست به دریا دلان مان تقدیم درود ما همه حمد و ثناست ای ایران امامِ امتِ ما سید خراسانی است کسی که هدیه به ما از رضاست ای ایران برای ملتِ تو ارمغانِ پیروزی عمل به دغدغه ی مقتداست ای ایران اگر علیِ زمان، مردِ جنگ احزاب است دعای حضرتِ خیرالنساست ای ایران تمام کفر، به جنگ تمام حق آمد و دید یاور ما هل اتاست ای ایران قرینِ خفتِ پی در پی است استکبار وقار پرچمِ تو کبریاست ای ایران رود ز صفحه ی این روزگار اسرائیل که انتقامِ شهیدان ماست ای ایران قسم به خونِ سلیمانی و ابومهدی عزیز فاطمه نزدیکِ ماست ای ایران بُتِ فساد شود ریشه کن اگر ز جهان... از این دیار به عالم، سزاست ای ایران طلایه دار سپاهِ امامِ عصر و زمان سپاه و ارتشِ خون خداست ای ایران شده سراسرِ عالم، بسیجِ حزب الله ندای صبحِ فرج آشناست ای ایران اگر ندای لِثارات سر دهد مهدی امامِ کعبه در آغوشِ ماست ای ایران ایران خدا خراسانی شهیدان و ارتش عصر حزب‌الله لثارات @hajmahmoodzholideh
ای غمِ وصلِ روی تو، مایه‌ی سرفرازی‌اَم گر زِ تو دور مانده‌اَم، نیست زِ بی نیازی‌اَم طفلِ گریزپایم و دستِ مرا گرفته‌ای چون پدری مُراقبی، گرچه به فکر بازی‌اَم تو نگرانِ نوکری، من بِزنَم به هر دری این‌همه غصه می‌خوری، من به غمِ مجازی‌اَم سوز و گدازِ رایگان، داده‌ای از کرَم مرا تا بدهی تو صِیقلَم، این‌همه می‌گدازی‌اَم صبح‌ به صبح می‌شوم، طالبِ نورِ روی تو شام به شام تیره‌اَم، باز تو می‌نوازی‌اَم قدرِ محبتِ ترا، کاش که می‌شناختم تا نشوند خیر و شر، یک عملِ موازی‌اَم گر همه عاشقان ترا، ناله‌ی هم‌زمان کنند گم نشود به محضرت، نغمه‌ی عشقبازی‌اَم خود غرض از مزاحمت، دردِ دلی به یار بود نیست ز گفتگوی خود، قصدِ زبان درازی‌اَم کِی شَوم از عنایتت، چون شهدا خوش عاقبت تا که بگویی از تو ای، کشته‌ی عشق راضی‌اَم کاش که چون مدافعان، دفعِ خطر کنم زِ دین تا به مسیرِ کربلا، همرهِ خویش سازی‌اَم □ □ □ قافله‌ای میانِ رَه، راهیِ کوی قتلگه باز به گوشِ دل رسد، زمزمه‌ی حجازی‌اَم منزلِ آخری عجب، صوتِ اذانِ نافذی تازه جوانِ کاروان، کرده چه دلنوازی‌اَم بانگِ جَرس تَنیده با، گریه‌ی طفلِ شیرخوار نغمه‌ی طفل گویَدَم، تشنه‌ی دستِ نازی‌اَم آنکه به شانه‌ی عمو، رفته به خوابِ ناز کیست؟ دخترکی که می‌دهد، درسِ یتیم نوازی‌اَم خواهری از نظاره‌ی، روی برادرش گریست تا به قیامت از همین نگاه، مادرش گریست
خدایا خود تو شاهد باش، بس غم می‌رسد از راه به هر منزل غمی تازه، به قلبم می‌رسد از راه منم صاحب حرم اما، شدم دور از حرم حالا... که بیرون رانده اند، اَنبوهِ ماتم می‌رسد از راه شدم منزل به منزل، دور از بیتِ تو آواره به سویم از اَجل پیکی، دمادم می‌رسد از راه به هر منزل فرود آیم، نظر بر آسمان دارم چو بابایم علی، اَخبارِ مرگم می‌رسد از راه ز طفلِ شیرخواره، تا جوانِ هیجده ساله غمِ جان دادنِ آنان، به یادم می‌رسد از راه بساطِ فتنه برپا هست و من راهیِ گودالم رضای توست که، تنها به دادم می‌رسد از راه منم آماده ی غربت، حرم آماده ی محنت ولی هیهات از ذلت، به گوشم می‌رسد از راه عطش ریزد اگر بر لب، اَسیری گر روَد زینب یقین دارم که از سویت، اَمانم می‌رسد از راه به هر منزل که میاُفتد نگاهم در نگاهِ او نوای غربتِ خواهر، به جانم می‌رسد از راه سه ساله دخترم، بر دوشِ سقایم چه غم دارد پس از این است که، آهِ یتیمم می‌رسد از راه صدای مادرم زهرا، به گوشم گاه می پیچد که قرآن خواندنَت، از نیزه هردم می‌رسد از راه من و این جمعِ یارانم، تو و این اشک بارانم به دیدارِ تو آیا وصلِ جانم می‌رسد از راه؟ سَرم را روی نِی بنگر، تنم را زیر سُم، دانم... که قطعه قطعه جسمم، قتلگاهم می‌رسد از راه تمامِ هستی اَم گردد، فدایت روز عاشورا که خونخواهِ شهیدانِ محرم می‌رسد از راه به کعبه ظلم شد اما، به صاحب کعبه اَفزونتر یقین دارم، که روز انتقامم می‌رسد از راه @hajmahmoodzholideh
شکر خدا که توبه‌ی نوکر قبول شد اشک و دعا و ناله مکرر، قبول شد فطرس، سلامِ قلبِ مرا تا حسین بُرد پاسخ رسید، سائلِ مضطر قبول شد گفتم: بحقِّ مادرِ مظلومه‌ات ببخش فرمود: با سفارشِ مادر قبول شد نزد همه، تحمّل رسوائی‌اَم نکرد تا آمدم، به پا نَه که با سر، قبول شد حُرِّ نیستم، ولی به شمار آمدم، چنان... کلبی که در حفاظت از این در قبول شد ناباورانه سینه‌زنِ کربلا شدم سائل از آنچه خواست، فراتر قبول بی التماس، شاهِ شهیدان مرا خرید بی امتحان، غلامیِ نوکر قبول شد یک قطره اشک، شعله‌ی آتش‌ خموش کرد لبیکِ من به کشته‌ی بی‌سر قبول شد گر از غدیر آمده‌ام تا محرمش والله، با دعای پیمبر قبول شد ارباب، سوزِ ناله‌ی دلخسته را که دید گفتا: به سوزِ ناله‌ی خواهر قبول شد نعره زدم، به زخم گلوی بریده‌اش مخلوط شد به نعره‌ی کوثر، قبول شد نَه مثل ساربانِ جفاکار، بلکه من... نامم به اسمِ سائل حیدر قبول شد والله با عفاف و حجابِ زنانمان گریه برای غارتِ معجر قبول شد □ □ □ یک روز با دعای شهیدان، خبر دهند جامانده هم، فدائیِ رهبر قبول شد @hajmahmoodzholideh
سلام صاحب عزا، بانیِ غمِ دل من مُحرمِ تو کجا و مُحرمِ دل من زبانحالِ ترا، با چه حال وصف کنم مگر که از تو رسد، شورِ ماتم دل من کنار تو که نباشم، غمی نمی‌فهمم تو خود بگو که، تو هم باش همدم دل من سیاهیِ دل خود را دوباره آوردم که روشنا رسد از نوحه و دمِ دل من دلم به غیرِ مسیحا نفَس نمی‌خواهد که زنده می‌شود از عشق، هر دَم دل من تمامِ عمر اگر ناله سر دهم، هیهات که هم‌نوای تو باشد، غمِ کمِ دل من ز دور ماندنَم از تو، دلی نمی‌سوزد بگو بسوز، به خطِّ مقدم دل من شبیهِ چشمِ خودت، چشمه چشمه اشکم ده که حاصلی نشد از اشکِ نم نم دل من به گریه‌ای که، هزار و چهارصد ساله است بخواه مثلِ تو باشد، دمادم دل من برای جدِّ غریبت، چگونه میگِریی؟ که با تو صبح و مسا نیست، عالَم دل من به هر نوای "بُنَیَّ" سزاست جان دادن فنای ناله‌ی زهراست، مَحرم دل من @hajmahmoodzholideh
بر سرِ بام، جان دهم، تا به همه نشان شوم پرچمِ راهِ کربلا، با تنِ خون‌فشان شوم کشیده می‌شود تنِ بی‌سرِ من، روی زمین تا که بجای تو در این، شهر کشان کشان شوم تشنه شهید می‌شوم، تا نشوی تو تشنه‌لب مسلمِ پیشمرگم و بهر تو جاودان شوم مِهر تو در دلم عیان، مُهر تو بر سرم نشان پیشقراولِ حسینیانِ هر زمان شوم آتشِ عشق می‌خرم، زیر شکنجه‌ی ستم تا که خبر رسانِ بغض‌های کوفیان شوم تیزتَر از سنانِ کوفیان، ندیده دیده‌ای قبلِ سَنان چشیدنَت، طعمه‌ی صد سَنان شوم پخش شده که می‌زنند، نیزه بر دهان تو پس تو مخور غمِ مرا، که نیزه در دهان شوم آن‌چه که دیده‌ام در این، دیارِ دین فروش‌ها بِه که، فدای دینِ تو، به دستِ دشمنان شوم روضه‌ی تو، غریبی و یتیمی و اسیری است غصه‌ی من همین‌که، طعمه‌ی حرامیان شوم کوفه میا که اهل‌بیتِ تو، اسیر می‌شوند میا که، من فقط اسیرِ دستِ شامیان شوم صحبتِ غارت است و حرفِ حمله بر خیامِ تو کاش که قبل از این پیام‌ها، خبر رسان شوم به خانه‌های خویش، قولِ نقره و طلا دهند چگونه بر مخدَرات، بعد از این، امان شوم عجیب دست‌هایشان، پر از هجومِ سیلی است به گِریه‌، دست بر دعا، برای دختران شوم به قاسم و به اکبرت، به پاسبان لشکرت غمین برای طفلِ شیرخوارِ بی‌زبان شوم از آن بِترسم ای دریغ، دختر سه‌ساله‌اَت شود شهیده مثل مادرت، که در فغان شوم شنیده‌ام که خاتَمت، به غارتِ کسی رود و من ز دردِ غربتَت، به لعنِ ساربان شوم @hajmahmoodzholideh
کاروانِ نور همچون ماهتاب آمد از شب‌های تارِ التهاب تا کند در شامِ ظلمت انقلاب با عزیزانی ز نسل بوتراب "آفتاب آمد دلیل آفتاب" آمد از نزد حرم، صاحب حرم شاه مظلومان و سلطان کرم با زنان و دخترانی محترم گفت یارب این من و این لشکرم این لبانِ تشنه‌، این سقای آب ای علمدارم، وفا را ساز کن در همین‌جا بار خود را باز کن مِهرِ خود، بر قافله اِبراز کن کودکان را با محبت ناز کن یک به یک با احترامِ بی‌حساب با جوانانِ غیورِ کاروان خیمه‌ها برپا کن این‌جا همزمان خیمه‌ی طفلان، خیام بانوان دور از چشمِ سپاهِ دشمنان تا بخوابد در حرم طفل رباب خواهر اما در هَراس از جانِ یار با برادر گفت: ای والا تبار این بیابان چیست نامش ای نگار؟ کرده این صحرا دلم را بی‌قرار پس برادر داد خواهر را جواب: این بیابانِ پر از غم کربلاست آری این صحرا دیاری پر بلاست هر که با ما هست این‌جا مبتلاست خاکِ این صحرا سراسر اِبتلاست می‌شود این‌جا محاسن‌ها خضاب گفت زینب، دل ندایی می‌دهد این زمین بوی جدایی می‌دهد هم خبر از کشته‌هایی می‌دهد هم خبر از ماجرایی می‌دهد من از این اخبار دارم اضطراب کوفیان ما را اسیری می‌برند کوه را با سربزیری می‌برند گاه با قصدِ حقیری می‌برند گاه مانند اَجیری می‌برند یادِ کوفه می‌کند قلبم مذاب در دلِ من شور و غوغایی بپاست با خدای خویش نجوا کارِ ماست نیزه ها پیداست، نخلستان کجاست این بیابان قتلگاه اولیاست گفت با خود، جز صبوری برمتاب بانوان همدردیِ زینب کنند دختران نجوای زیر لب کنند کودکان هم درکِ این مطلب کنند مَحرمان تکریمِ آن کوکب کنند زانوی عباس و اکبر شد رکاب یاد آن روزیکه یک مَحرم نماند با دلِ زینب کسی همدم نماند گِردِ او جز داغ و درد و غم نماند پورِ خاتم را دگر خاتم نماند غارتِ انگشت و انگشتر ثواب معجر این‌جا پاره پاره می‌شود حمله بر هر گوشواره می‌شود دست گَردان گاهواره می‌شود عصمتِ زهرا نظاره می‌شود ای دریغ از کوفه و شامِ خراب @hajmahmoodzholideh
┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ عشقِ تو یا ابا عبدالله هم آشیانِ دارم کرده روح اطاعت از تو مولا خوب آشنای دارم کرده میمیرم از غریبی ات اما امر تو را رسانم به دنیا /۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ کوفه به تو وفا ندارد درد و غم تو را ندارد در کشتن و اسیری بردن از زینبت حیا ندارد بازار کوفه از فتنه غوغاست شمشیرشان علیه تو مولاست/۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ وقتی سرم جدا شد از تن گریه به یاد تو میکردم دور از توام ولی ای مظلوم مردانه دور تو میگردم مولا قسم به جانِ سکینه برگرد دوباره سوی مدینه /۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ @hajmahmoodzholideh
┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ آرامِ جان زینب حسین جانم رسیده بر لب حسین آتش به دل مزن جان زهرا خیمه مزن در این دشت و صحرا /۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ این سرزمین غریب است آقا درد و غمش عجیب است آقا بنگر به اشک چشم سکینه جان رقیه برگرد مدینه/۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ خواهر برای تو بمیرد اشک غریبی ات نبیند گویا رسیده وقت جدایی ذبح عظیم و خونِ خدایی /۲ ( یابن الزهرا یا ثارالله / ۳ )۲ ┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈ @hajmahmoodzholideh
"رجزخوانی در محرم حسینی" بنویسید که فتحِ دگری، در راه است فتح این‌بار، بدستِ قدَری در راه است بنویسید که شیطان بزرگ است به رَجم که فروپاشیِ فرعون تری در راه است بعدِ نابودیِ صهیون، همه آماده‌ی رزم که به اربابِ سَخیفَش، سقَری در راه است گذر از فتنه‌ی دجّال، جگر می‌خواهد با علمدارِ محرم، جگری در راه است مُتمَسِّک، چو بنامِ اَبی عَبدِاللّهیم از اَباالفضل، یقیناً نظری در راه است شک نداریم که در، روضه‌ی ارباب حسین بعد از این سینه‌زنی‌ها، خبری در راه است عاشقانش، نَه تنی و نَه سری می‌خواهند مرگِ مردانِ خدا را، هنری در راه است پای دل می‌طلبد، تا که نبینی خود را گذر از جان و جهان را سفری در راه است راه نزدیک کن از، پرچمِ لبَّیک حسین آری از راهِ میان‌بُر، گذری در راه است پرچمِ مِشکیِ ما، طبق روایات همان... پرچمی هست، که با آن ظفری در راه است سِپرِ ماست اِمامی، که خودش بی‌سِپر است بعدِ یافاطمه، دفعِ خطری در راه است یاعلی گویان، در جبهه، به خط باید زد که ز سلطان نجف، دفعِ شری در راه است به ولی‌نعمتِ خود،،، تا به رضا می‌نازیم ز خراسان، مددِ بیشتری در راه است وسطِ معرکه هم، تیغِ بیان می‌خواهد رجزِ زینبیون را، اثری در راه است گوشِ دل، باز کن و صوتِ حجازی بشِنو یا لِثاراتِ لبِ دادگری در راه است □ □ □ رو به سجاده و تسبیح و مناجات بیار شبِ تاریکِ شما را، سحری در راه است با تَضرُّع دلِ شب. ناله و زاری بایست که اجابت، ز پیِ چشم تری در راه است روضه‌ی مَشک بخوان و مدد از اَشک بگیر که به رهبر، مدد راهبری در راه است رفت کفِّین ز کف، مَشک به دندان بگرفت گفت بی‌دست بجنگم، که سری در راه است یااَخا گفت و به صورت، به زمین خورد، که دید قد کمان مادری از دردسری در راه است تیر۱۴۰۴/محرم۱۴۴۷