شهید عبدالله پور با وجود اینکه به درس علاقه ویژه‌ای داشت، اما در برهه‌ای که دشمن لحظه به لحظه شهر‌های کشور را زیر بمباران می‌گرفت، حضور در جبهه را بر خود لازم دانست. وی چندین مرتبه در حین عملیات‌ها مجروح شد، اما زخم‌ها هم نتوانست او را از ادامه راهش باز دارد. شجاعت او در جبهه روحیه بخش رزمندگان بود. یکی از همرزمانش روایت کرد: «در شب سوم عملیات والفجر ۸ در کارخانه نمک در حالی که عمامه سفید بر سر داشت، به همراه شهید حسین بصیر به درگیری با دشمن مشغول شد که رزمندگان با دیدن او روحیه گرفتند.» همرزم شهید عبدالله پور در خصوص شجاعت این شهید روایت کرد: «شب دوم عملیات رمضان سال ۱۳۶۱ در محاصره بعثی‌ها بودیم. در آن زمان شهیدعبدالله پور به عنوان فرمانده گروهان المهدی از گردان علی بن ابی طالب بود و من به عنوان بی‌سیم چی در کنارش بودم. عبدالله پور در این عملیات مجروح شد. با این حال اسلحه خودش را به من سپرد و با چند نارنجک به سمت تانکی که روبروی ما بود، رفت و سرنشین تانک را به هلاکت رساند.