شهید حاجیان پس از عضویت در واحد پیشمرگان مسلمان کُرد به کامیاران و کرمانشاه رفته تا به کمک همرزمانش منطقه را از لوث وجود گروهک‌های ضدانقلاب پاک‌سازی کند، بعد از مدتی، درگیری سختی آغاز و با قدرت‌نمایی و مبارزات شهید حاجیان و دیگر همرزمانش ضدانقلاب فراری می‌شود. شهید حاجیان به‌خاطر تلاش و شجاعت زیادی که در راه مبارزه با گروهک‌ها از خود نشان داده، از سوی مسئولان عالی رتبه سپاه، به سمت فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در شهرستان کامیاران منصوب می‌شود؛ وی سپس به پاکسازی تمام روستا‌های این شهرستان پرداخته و بعد از آن فرمانده گردان عملیاتی جندالله سردشت می‌شود. این شهید گرانقدر در زمستان سال ۱۳۶۱ به منطقه بوکان رفته و بعد از آنکه مأموریتش در آنجا به اتمام رسیده باز به سردشت برمی‌گردد و پس از چند روز همراه دو نفر دیگر از نیرو‌های همشهری خود مرخصی گرفته و نیرو‌های ضدانقلاب به محض اطلاع از خبر مرخصی رفتن شهید حاجیان، مسیر حرکتش را به‌طور کامل رصد و در پشت صخره بزرگی که در مسیر جاده دیواندره-سنندج قرار داشته، کمین و به محض مشاهده خودروی وی، شروع به تیراندازی کرده و در دهم بهمن‌ماه ۶۱ به‌طور بسیار فجیعی هر سه نفر آن‌ها را به شهادت می‌رسانند.