وی درباره دفترچه خاطرات سید حسن که مانند یک وصیتنامه می‌ماند، گفت: به من سفارش کرده بود تا زنده است، دفترچه خاطراتش باز نشود اما بعد از شهادتش می‌توانیم آن را بخوانیم. در دفترچه خاطراتش نوشته بود؛ اگر من روزی در میان شما نبودم بدانید از شهادتم بسیار راضی و خوشحال هستم. بهرحال مرگ حق است و کسی نمی‌داند چگونه از دنیا خواهد رفت، اما بهتر است مرگ انسان در شهادت باشد. حضرت زینب (س) به دلم انداخته است که بروم، من سالها نوکر دخترش حضرت رقیه (س) بوده‌ام و آرزو دارم شهید شوم. اما فقط از خانواده‌ام تقاضای صبر دارم و می‌خواهم برای من قطره‌ای اشک نریزید. مطمئن باشید راهی که من رفته‌ام، برای شما خیر بیشتری در آخرت دارد. من که در زندگی دنیا خلاف شرع نکرده‌ام و مایه روسفیدی شما بوده‌ام، سعی می‌کنم در آخرت هم باعث خوشنودی شما باشم. فقط شما من را حلال کنید.