آنگاه امام حسين عليه‏السلام فرمود: اي حنظله ابن اسعد رحمت خدا بر تو باد، کوفيان وقتي مستوجب عذاب شدند که دعوت حق تو را رد کردند و ناسزا بر تو و دوستانت گفتند (يا آماده قتل تو و دوستانت شدند) الآن که برادران صالحت را به شهادت رسانيده‏اند بطريق اولي مستحق و مستوجب عذاب هستند. حنظله بن اسعد عرض کرد: درست فرمودي فدايت شوم تو داناتر هستي، آيا اجازه مي‏دهي به ميدان روم به سوي آخرت شتافته و به برادرانم ملحق شوم؟ امام عليه‏السلام فرمود: برو به سوي خيري که بهتر از دنيا و آن چه در دنياست، به سوي سرزميني که کهنه نمي‏شود. آن گاه حنظله عرض کرد: «السلام عليک يا اباعبدالله صلي الله عليک و علي اهل بيتک و جمع الله بيننا و بينک في جنته فقال عليه‏السلام: آمين آمين»؛ سپس جهاد کرده و به شهادت رسيد. «سلام بر تو اي اباعبدالله عليه‏السلام درود خدا بر تو و اهل بيت تو، خداوند ما را با شما در بهشت جمع گرداند، امام عليه‏السلام: آمين آمين».