یکی از آن دو رجز می خواند و دیگری آن را تکمیل می کرد و می گفتند: قد عَلِمَتْ حقّاً بنو غفّار و خِندف بعد بنی نزار لنَضربَنَّ مَعشَر الفُجّار بکلِّ عَضبٍ صارمٍ بتّار یا قوم ذُودُوا عن بنی الأطهار بالمِشرَفی و القنا الخطّار قبیله غفّار و تیره خِندِف و نزار به خوبی می دانند. که ما با شمشیر بُرّان بر گروه فجّار و کافر، ضرباتمان را وارد می سازیم. مردم! با شمشیر و نیزه از فرزندان پاک پیامبر دفاع کنید. این دو برادر همچنان به پیکار ادامه دادند تا به فیض شهادت نایل شدند. بنا به نقل سروی: عبداللَّه، در نخستین حمله و عبدالرحمان هنگام نبرد تن به تن به شهادت رسید