عبدالرحمان بن عبد ربه  انصاری خزرجی یکی از این افراد است. او به مانند سایر یاران امام حسین علیه السلام که عمدتا از غیر از خویشاوندان ایشان بودند، هنگام خروج امام خویش و به جهت حمایت و یاری ایشان و نه به طمع دست رسی به دنیا بلکه به جهت تبعیت محض از ولی و امام خویش، اهل و دیار خود را رها کرده و از مکه به کربلا رفت. انتخاب صحیح و درست در زمان حساس، یکی از اموری است که نیاز به عقیده و ایمان راسخ دارد و مشخص نیست که چه کسی و تا چه حد می تواند نسبت به امام خویش تبعیت داشته باشد.