سال 52 در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته داروسازی دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته و موفق شد مدرک دکترای خود را در چهاردهم اسفند ماه سال 58 بگیرد.  پدر که خود از فعالان انجمن اسلامی پزشکان بود و شهید مطهری نیز از گردانندگان اصلی آن به شمار می رفت باعث شد که عبدالحمید با فعالیت های سیاسی و مواضع افراد مختلف همچون شهید بهشتی و مهندس بازرگان و... آشنا شود و از دوران جوانی در جلسه های این بزرگان انقلابی شرکت کند. کار به جایی رسید که عبدالحمید از سال 52 تا سال 56 به صورت مخفیانه با رژیم به مبارزه پرداخت.  سال 54 بود که با عده ای از دوستانش برای بررسی وضعیت فقر به استان سیستان و بلوچستان سفر کردند و با ساخت مستندی از شرایط آن منطقه، به وسیله ساواک دستگیر شدند اما چون مدرک قابل قبولی از آنها پیدا نشد بعد از مدتی آزاد شدند. عبدالحمید سال اول دانشگاه بود که در خوابگاه دانشگاه کتابخانه ای اسلامی راه انداخت و با شناسایی افراد آنها را به این کتابخانه جذب می کرد. او بعدها اقدام به برپایی محفل دعای کمیل در سطح دانشگاه کرد که این اولین بار بود که کسی دست به چنین کاری می زد که بعدها این جلسه ها به حرم امام رضا علیه السلام کشیده شد.