آقاجون من موقعی که میخواستم باشما خداحافظی کنم گفتید که نباید برای شهادت بروی من هم به شما گفتم که من هم به این منظور نمیروم بلکه برای پیروز شدن و بازکردن راه کربلا با رزمندگان همراه میشوم، اما خدا در حدیث قدسی میفرماید: اذا احب الصبه لقایی احببت لقائه به این معنی که هنگامیکه بنده دیدار مرا دوست دارد من نیز دیدار او را دوست میدارم و در ضمن امام هم میفرماید: چه کشته شوید و چه بکشید پیروزید بنابراین ما به هرحال پیروزیم.
اما مادر جان: شما برگردن همگی ما حق دارید و آن حق تشکیل شده از پرورش ما با ضوابط اسلامی و گذاشتن ما در راه اسلام و اجازه دادن به من برای شرکت کردن در بسیج و رفتن به جبهههای حق علیه باطل است، قسمت دیگر هم آن زحماتی است که شما در کوچکی برای بزرگ کردن ما کشیدید و من که تا این موقع هیچ کاری برای شما انجام ندادهام. اما بازهم امیدوارم بتوانم در آخرت موثر باشم.
خواهرانم سفارشاتی به شما دارم، اول پیروی بیشتر از دین اسلام و حضرت امام و ثانیا احترام و محبت به پدر و مادر و ثالثا احترام به شوهرانتان و بزرگ کردن فرزندانیکه بتوانند در راه دین اسلام و پیرو راه شهیدان باشید «ان شاالله».