واز خدا خواسته ام همچون سیدالشهداء ویارانش آنچه توان دارم قطعه قطعه شهید شوم واگر شهادتم همراه با اسارت باشه چه بهتر که نشانی از عمه سادات زینب کبری س به یادگار داشته باشم ،از خداوند می خواهم جنازه ای ازحقیر باز نگردد وهمچون حضرت زهرا (س) بی قبر ونشان باشم وامیدوارم کسی برای جنازه ام که به وطن باز گردد تلاش نکند . اگرهم سفارش ائمه علیهم السلام برای نوشتن وصیت نبود قطعا وصیتی نمی نوشتم اما به دوستان ،برادران وخانواده ام سفارش می کنم آنانکه از روی بی بصیرتی ودنیا خواهی سخن گزاف می گویند وولایت مقام معظم رهبری امام خامنه ایی را قبول ندارند وشهادت مدافعان حرم این امت حزب الله رازیرسوال می برند در تشییع (اگرجنازه ایی بود ) وتدفین ویا مراسمات ختم حضورپیدا نکنند وهمینطورمی خواهم برایم گریه نکنند به خصوص خواهرانم . خواهران وبرادرانم به تسلیت گویندگان تبریک وتهنیت گویند چرا که من شهیدم وامیدوارم هنگام ظهور وقیام حجت ابن الحسن (ع) بیایم با سپاهی از شهیدان . از خواهرانم میخواهم با حجابشان ،اخلاق،ورفتارشان الگوی فاطمی باشند برای دیگران. از پدرم میخواهم در فراغم صبرکند . از دوستانم می خواهم درمراسمات مرا یاد کنند وقطعا درانتظار آنها خواهم ماند واگر جنازه ایی داشتم قطعا غسل وکفنم نکنید با لباس رزم دفنم کنید ومجدداً می گویم ازاسارت و شهید شدن جنازه مرا مبادله نکنید . این وصیت برای آنهایی که به حقیرارادت داشته اند نوشته ام . عباس کردانی 94/10/26 سوریه .حلب.شهرصنعتی شیخ نجار