دشمن هر روایتی را که می‌خواهد درباره نحوه شهادت شهید ایرلو به افکار عمومی و جهان مخابره کند، بگذارید داشته باشد، مهم آن است که ایرلو یک دیپلمات انقلابی و دلسوزی بود که رنج حاصل از جانبازی او در هشت سال جنگ تحمیلی عراق و سینه خسته از مواد شیمیایی، نتوانست ذره‌ای از اراده او در طول این سال‌های پس از جنگ بکاهد و او را مصمم کرده بود که فراتر از وظایف دیپلماتیکی خود عمل کند. همانگونه که شهید سلیمانی فراتر از چارچوب‌های نظامی، پناهگاهی امن برای آن زن و کودک ایزدی در شمال عراق یا شهروند بوکمالی در مرز سوریه بود یا فرمانده‌ای شجاع برای آن رزمنده عراقی، افغانی، سوری، ایرانی و پاکستانی درکف میدان جنگ بود، ایرلو را هم باید دیپلماتی دانست که مشاوری امین برای وزیر خارجه، برادری دلسوز برای انصارالله و یاوری خستگی‌ناپذیر برای کمک به ملت مظلوم یمن بود.