واضحترین ویژگی حسین بیادعا بودنش بود.کارهای سخت را بی سر و صدا انجام میداد. بعد از این که در یک سانحه رانندگی در مسیر روستای صعبالعبوری به شهادت رسید قصد داشتیم برای مراسمها کلیپی از تصاویر او تهیه کنیم و به زحمت دو یا سه عکس پیدا شد و آنها هم زمانی بود که او متوجه عکاس نبود و یا این که در یک عکس دستهجمعی دیده میشد همیشه یک بیت شعر را زمزمه میکرد که در مورد خودش مصداق پیدا کرد:
ما سینه زدیم و بی صدا باریدند، از هر چه که دم زدیم آنها دیدند
ما مدعیان صف اول بودیم، از آخر مجلس شهدا را چیدند