نحوه شهادت حاج حسین خرازی خیلی شبیه نحوه شهادت حضرت ابوالفضل (ع) بود. حاج حسین خرازی جانباز بود و یک دست نداشت. لحظه شهادتش هم مانند حضرت ابوالفضل (ع) بود. چون حضرت ابوالفضل (ع) برای جنگ نرفته بود، رفته بود برای کودکان و اهل بیت آب بیاورد که به شهادت رسید. روز شهادت حاج حسین خرازی، شهید کمال‌پور فرمانده گردان امام حسن (ع) تماس گرفت و با رمز گفت غذا به گردانش نرسیده است. حاج حسین هم با تدارکات تماس گرفت و گفت ماشین غذا بیاید همانجایی که ما هستیم. ماشین آمد و حاج حسین سوار ماشین شد تا شخصاً غذا‌ها را ببرد و به دست نیرو‌ها برساند که یکدفعه یک خمپاره ۱۲۰ که انگار اسم حاج حسین را روی آن حک کرده باشند مستقیم آمد و به ماشین تدارکات اصابت کرد و حاج حسین آنجا شهید شد. انفجار این خمپاره هیچ آسیبی به دیگر رزمنده‌ها نرساند. فقط آمده بود تا سکوی پرتاب حاج حسین به آسمان باشد. من تنها جایی که خیلی سوختم همین لحظه شهادت حاج حسین خرازی بود. شهید خرازی فقط فرمانده ما نبود یک پدر دلسوز بود. ماهر عبدالرشید یکی از فرماندهان نیروی بعث عراق برای دستگیری حاج حسین جایزه گذاشته بود. به قدری شهید خرازی ساده و خاکی بود که هر کس او را برای بار اول می‌دید باور نمی‌کرد ایشان فرمانده لشکر باشد. باید کلی قسم می‌خوردیم تا باور کنند