قسمتی از وصیت نامه شهید مجتبی بابائی زاده : خدایا خودت خوب میدانی از همان نوجوانی عشق به ولایت در من زنده شد. خدایا دعا میکنم که مرگ من فایده ای برای خلق خودت و دین خودت داشته باشد که خودت ان را شهادت نامیده ای. خدایا مرگ مرا شرافتمندانه و جوانمردانه قرار بده. خدایا کمکم کن که قبل از شهادت سهمی در انتقام ظلمی که به محمد و ال محمد صلی الله علیه وآله وسلم شد داشته باشم. خدایا تمام دغدغه های مرا خودت میدانی رحمت و عنایتت را از این ملت و این حکومت و این رهبر کم نکن. ملت عزیزم ملتی که شهادت دارد اسارت ندارد، ملت عزیزم ای آزاده ترین ملتها؛ مبادا لحظه‌ای شک و تردید کنید که شک و تردید برای شما اسارت و ذلت است. ولایت گوهری است که با داشتن آن تمام گوهر ها را در پیش خود دارید. به مدیران و خدمتگذاران نظام میگویم نگاه خمینی(ره) و خامنه‌ای (حفظه الله تعالی) به راه شماست، مبادا لحظه‌ای از یاد خدا و ملت غافل شوید. مبادا خود را از فرهنگ جهاد و شهادت جدا کنید. مبادا بین شما و خانواده شهدا فاصله ای بیفتد. مبادا در خانه‌ای مستحکم زندگی کنید و در گوشه‌ای از شهر خانه های خشتی و سست در مقابل تند بادهای زندگی وجود داشته باشد. مبادا از کمکاری شما انسانهایی دچار زجر و سختی شوند که در این صورت وای برشما. ملت عزیز ولایت و شهدا را فراموش نکنید که فراموشی این ثروتها برای شما اسارت و ذلت می‌‌آورد.