سال 1300، در هرمزگان به دنیا آمد.پس از مرگ پدر، با مادر و خواهران و برادرش به«میناب» مهاجرت کرد. در همان جا ازدواج کرد و صاحب فرزندانی برومند شد. آن قدر شیرین سخن و مهربان بود که از همان سنین جوانی به «خاله شیرین»معروف شد. همه او را به این اسم می شناختند. همسرش مرد دریا بود و ماهی گیری می کرد، فاطمه یار و همدم او بود. . پدرش مؤذن مسجد بود و فاطمه در دامان خانواده ای معتقد و متدین رشد کرد و جانش با آموزه های دینی عجین شد، آن چنان که بعدها وقتی خود ازدواج کرد و مادر شد، فرزندان رشید و شجاع و با ایمان را تربیت کرد و در کنار خانه داری به فعالیت در امور مذهبی و مبارزه با استبداد شاهی پرداخت و پس از پیروزی انقلاب و با شروع جنگ تحمیلی تک تک فرزندانش را عازم جبهه های جنگ کرد. در طول جنگ چند تن از پسرانش به شهادت رسیدند و به ام الشهدا معروف شد. در مردادماه 1366 عازم حج ابراهیمی شد و در مراسم برائت از مشرکین در نهمین روز از پنجمین ماه سال 1366 در سن 66 سالگی در شهر مکرم مکه به شهادت رسید.