شهید مهرنامی از سال 1356 با اوج‌گیری حرکت‌های مردمی به صورت نیروی پیشتاز در دبیرستان عمل می‌کرد و اعلامیه‌های امام خمینی (ره) را که مخفیانه به دستش می‌رسید، در مدرسه منتشر می‌کرد؛ او آغازگر تظاهرات در دبیرستانش بود و عکس شاه را نیز او به همراه دوستانش از دفتر مدرسه پایین آوردند و وسط حیاط مدرسه به زمین کوبید؛ مدیر از ترس ساواک چند روزی مدرسه را تعطیل کرد اما طیبه دست بردار نبود. بسیار شجاعانه برای الله‌اکبر پشت‌بام اعلامیه دست‌نویس به دیوارهای مدرسه می‌چسباند و نخستین کسی بود که ندای الله‌اکبر را در فضای تهرانپارس طنین انداخت. روز قبل از شهادتش در صف نفت از تجمع مردم استفاده کرد و علیه شاه شعار سر داد که در همانجا توسط ساواک منطقه شناسایی شد و روز بعد که وضو گرفته و آماده نماز ظهر و عصر بود، مقابل منزلش توسط افراد ساواک شناسایی و با رگبار مسلسل از یک پیکان سفید به طرفش تیراندازی شد. این شهید 17 ساله انقلاب روز 9 دی‌ماه 1357 به فیض شهادت نائل شده و خواهرش نیز جانباز شد. پیکر شهید «طیبه مهرنامی» در میان رعب و وحشتی که رژیم به وجود آورده بود، به صورت مخفیانه در آرامگاه ابدیش در قطعه 21 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) تهران به خاک سپرده شد.