شهید مصطفی برای کمک به مردم خود را به آب و آتش می زد «بلال زاهدی» مسئول کانون مداحان و هیات های مذهبی استان مازندران که از سال ۸۳ با شهید «مصطفی نوروزی» رفاقت دارد و اختلاف سنیشان حدود پنج سال است، می‌گوید؛ آشناییم با آقا مصطفی از مشارکت در فعالیت‌ها و مجامع مذهبی به خصوص در مصلی نمازجمعه آغاز شد، مصطفی علاقه زیادی به شهید «سید مجتبی علمدار» داشت و نقطه اشتراکش با این شهید دلدادگی به حضرت زهرا (س) بود. وی اضافه می‌کند؛ مصطفی همیشه به مراز شهید علمدار می رفت و در مراسمات مربوط به این شهید شرکت می‌کرد، مصطفی بامعرفت، رفیق و برادر خوبی بود به کار همه رفقا می‌آمد و اهل یاری رساندن بود، مهربان بود و لبخند به لب داشت، دوست‌داشتنی و تو دل برو بود و اهل مهر و محبت ورزیدن بود. زاهدی با اشاره به اینکه این شهید در حوزه اجتماعی شخصیت دلسوزی داشت، اضافه می کند؛ شهید نوروزی داوطلب انجام دادن هر کار خیری بود، در زمان وقوع سیل ۹۸ با اینکه تازه از ماموریت بازگشته بود در ایام نوروز صبح زود جلوی درب حسینبه عاشقان ساری حاضر می شد تا به جمل بسیجیانی بپیوندد که برای لایروبی و کمک به سیل‌زدگان می‌روند، می‌گفتیم تو خسته راهی عید را در کنار خانواده بگذران! می‌گفت؛ خانواده من حالشان خوب است برویم سراغ زن و بچه مردم... چکمه می‌پوشید و از صبح تا غروب کار می‌کرد و احساس خستگی را بیان نمی‌کرد. این بسیجی فعال یادآور می‌شود؛ آقا مصطفی که عضو گروه رزم‌ آوران ذوالفقار بود در حوزه فعالیت‌های ورزشی کارآمد بود با هم به سالن فوتسال می‌رفتیم استاد ورزش‌های رزمی بود و به دیگران آموزش می‌داد ما همه جا از روحیاتش استفاده می‌کردیم. وی اضافه می‌کند؛ این شهید دلدادگی خاصی داشت شب شهادت حضرت زهرا (س) به رفقا پیام داد و گفت حضرت آقا تمام حوائجش را در شب شهادت حضرت زهرا (س) طلب می‌کند می گفت رفقا التماس دعای شهادت دارم... روز قبل شهادتش روزه بود در واقع همه روزهای ماه رجب را روزه بود، مصطفی بعد افطار به عملیات رفت.