شهيد حاج محمد جواد صادقي پسري بسيار دلير و زرنگ و با هوش بود.با اين که بسيار لاغر اندام و ضعيف الجثه به نظر مي رسيد،پر قدرت و پر تحرک بود.از همان طفوليت احساس خستگي نمي کرد،هرگاه که به او رجوع مي شد اظهار عجز و ناتواني نمي کرد و آن کار را اگر چه بسيار مشکل بود انجام مي داد. نماز و روزه و ساير عبادات واجبه اش ترک نمي شد در کلاس سوم راهنمايي بود که انقلاب شروع شد روزهاي اعتصاب و راهپيمايي غيبت مي کرد و با پدرش به آباده مي رفت و در صف جلو تظاهر کنندگان شرکت مي کرد در مدرسه تنبيه مي شد ولي اعتنايي نمي کرد،تا اين که انقلاب پيروز شد بچه ها گفته بودند حالا بايد انتقام بگيري ولي او گفته بود که من تکليف خود را انجام داده ام آنها هم تکليف خود را انجام داده اند. و حالا پشيمانند،از آن روز او که تنها فرد انقلابي مدرسه بود بسيار مورد توجه قرار گرفته بود تا اين که جنگ آغاز شد و حضرت امام(ره) فرمودند که:جنگ در راس همه امور قرار دارد.