شهادت با دهان روزه ساواک پس از سال‏ها تعقیب و گریز، سرانجام با کنترل مکالمات تلفنی مناطق وسیعی از تهران، او را شناسایی کرد و دریافت که در ۱۹ ماه مبارک رمضان مهمان یکی از دوستانش در خیابان سقاباشی خواهد بود. غروب دوم شهریور سال ۱۳۵۷ و نزدیک زمان افطار بود، محل مورد نظر توسط ساواک محاصره شد و اندرزگو که راه گریزی برای خود نمی‌‏دید، اسنادی را که همراه داشت، بلعید تا به دست ساواک نیفتد. دژخیمان رژیم پس از درگیری با اندرزگو، او را با شلیک مستقیم گلوله مجروح کردند. با این حال، از این می‌‏ترسیدند که این مبارز شجاع، به خودش مواد منفجره بسته باشد. سرانجام، این چریک خستگی ناپذیر و انقلابی پس از سال‌ها تعقیب و گریز و سرگردان کردن ساواک، با زبان روزه و در حالی که فقط ۳۹ سال سن داشت، به شهادت رسید.