علی اکبر شیرودی متولد ۱۳۳۴ است شهادتی که در عنفوان جوانی یعنی در ۲۶ سالگی، به استقبال آن رفت تا با آن سابقه ایثارگری قبل و بعد از انقلاب و زمان دفاع مقدس، به خیل یاران شهیدش و به ویژه خلبان شهید احمد کشوری بپیوندد و پس از تشییعی باشکوه در شیرود تنکابن آرام بگیرد. او از همان روز شروع جنگ تحمیلی یعنی ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ به جبهه رفت و در پایگاه هوانیروز کرمانشاه مستقر شد. در همین روزهاست که بنی‌صدر، دستوری عجیب را مبنی بر تخلیه پادگانها و نابود کردن زاغه مهمات صادر کرد! اما شیرودی کاملا آگاه است و می داند که مملکت در خطر است و تخلیه پادگان و نابود کردن مهمات، اصلا به صلاح نیست؛ این است که با کمک تعدادی از همرزمان و با استفاده از همین مهمات، با هلی کوپتر به صف مهاجمان عراقی هجوم می برند و آنان را متوقف می‌سازند. «شجاعت» شیرودی در بیشتر رسانه های جهان منعکس می‌شود. بنی‌صدر هم برای حفظ ظاهر، درجه ای تشویقی برای او صادر می‌کند تا از «ستوان ‌یار سوم خلبان» به درجه سروان ارتقاء یابد.