شهید غلامعلی رجبی شاعر و مداحی، الگو و نمونه بود هنوز هم شعرها و سبک مداحی اش استفاده می شود او معتقد به گمنامی و دوری از حواشی بود اگر شعری را می سرود، می داد برای اولین بار دیگران بخوانند اصلا برایش مهم نبود، سبک و شعرش به نام فرد دیگری مشهور شود همانطوری که خودش تاکید کرده بود مداح واقعی باید برای رضای خدا بخواند نه برای تعریف مردم: . « مداح هر چه بیشتر در خواندن، مردم را نبیند و صرفا ائمه{ع} را در مجلس حاضر و ناظر ببیند و برای خود آنها شعر بخواند حالتش، حالش، تاثیر نَفَسش صد در صد در شنونده، اثر حقیقی می بخشد و اگر برای خوش آمد مردم و غیر خدا، این رشته را ادامه دهد ضرر می کند و تاثیر کلام و نفس را از دست می دهد چه خوب است انسان مداح اهل بیت{ع} باشد و نه تنها زبان بلکه روحش، دل و جان و وجود و تار و پودش