همه زنان و دختران بخوانند 👇 حیف و صد حیف  زمانی، مادر را با چادرش می‌شناختیم  با روسری گره خورده زیر گلویش، با ادب و متانتش با وقار و سکوتش،   با حیایی که ارزش زن و مادر بودنش را صد چندان زیباتر می‌کرد.  با کودکی که با عشق زیر چادرش می‌گرفت تا مبادا از باد حوادث  آسیبی ببیند  و دست کودکی دیگر که گره خورده بود به لای چادرش و سرشار بود از حس زیبای مِهر_مادری  ... چه گذشت بر ما؟  به کجا می‌رویم ؟؟؟   چادرها که کنار رفت   واژه‌ی مادر هم سقوط کرد   در پرتگاه بی‌ اصالتی ، در چاله‌ی بی حیایی ،   از مادر  مژه‌هایی چسب زده،👉 ناخن‌هایی رنگی کاشته شده 👉 و گردن های باز وروسری بدون سنجاق وکلیپس وصورتی رنگی باقی ماند که نه رنگی از محبت داشت، نه رنگی از خدا  کودک هم از آغوش مادر محو شد جایش سگی_فانتزی با هزینه‌ای گزاف جانشین شد   پیراهن_گلداری که زمانی تمام وجود مادر را مزین و مستور می‌کرد  آب رفت! عریانی و بدن نمایی شد هنر،   هرزگی شد کلاس، بی_غیرتی شد آزادی   دست در دست نامحرم شد حرم   ... و آغوش شد آغوش رایگان زن_زندگی_آزادی یا به واقع زن_هرزگی_بردگی براستی بهشت زیر پای کدامین مادر است ؟؟ و کدام  مرد از دامن چنین زنانی به معراج خواهد رسید ؟؟؟ آیا وقت آن نرسیده که واژه‌ی زیبای مادر و زن را با حیا و حریم، حرمت دهیم ؟؟؟ و جای این دنیازدگی اهریمنی، اندکی  خوی الهی خود را پرورش دهیم   و با پوشش_مناسب، به خود ارزش دهیم ؟؟؟؟ حواسمان باشد آغوش مرگ در انتظار همه‌ی ماست   و این جوانی چند صباحی بیش نیست و خداوند نظاره‌گر ماست....... لطفا نشر دهید