این شهید (ره) برای وحدت اسلامی زیاد زحمت کشید. با علماء اهل سنت پاکستان و سایر بلاد و مسلمانان رابطهای صمیمی داشت. و قلمرو فعالیتهای فرهنگی خود را تا شهرهای سنّی نشینی گسترش داده بود و با نفوذ کلام و نفس پاکی که داشت، خیلیها را شیفته فرهنگ اهلبیت (ع) ساخت. فرزندش میگوید: «در پاکستان منطقهای است به نام (چارسده و دیز) که از مناطق صد در صد سنّی نشین هستند و تعصب عجیبی نسبت به شیعیان دارند، شهید حسینی در آنجا تبلیغات خود را شروع کرد و برای مردم آنجا کتاب میفرستاد و سخنرانی میکرد. مهمترین هدفی را که در این کار دنبال میکرد، این بود که اتحاد بین تسنّن و تشیّع محکمتر شود. بحمد اللّه در آنجا صدها نفر علاقمند به شیعه شدند و هم اکنون افراد دیگری هم که توسط شهید حسینی ؛ شیعه شدند، خود بخود فعالیتهای مذهبی و تبلیغی دارند.»(14) یکی از طلاب پاکستانی در این رابطه چنین میگوید: «در سال 1354 با هم مکه مشرف شدیم، در «منی» چادر بزرگ به پا شده بود و علماء پاکستانی که از اهل سنت بودند، در آنجا ساکن بودند. شهید عارف حسین حسینی (ره) دعای عرفه را خواندند، آنچنان جذاب و توأم با قلب شکسته بود که حتی برادران سنی اشک میریختند