او از 28 دى 1361 تا 28 تير 1362 فرماندهى گردان امام حسين(ع) از لشكر 25 كربلا را به عهده داشت. همسرش مىگويد: وقتى كه در جبهه حضور داشت هر چند ماه، ده روز، آن هم براى دلخوشى ما و نه براى استراحت به مرخصى مى آمد. معمولاً ساعت ورود را طورى تنظيم مى كرد كه شبها به منزل برسد تا مبادا با خانوادههاى شهدا روبرو شود. هر بار كه به مرخصى مى آمد با ناراحتى مى گفت: «از خانواده شهدا شرمندهام. با اين روحيه نظامى و جسارت مثال زدنى، وقتى به خانه مىرسيد مثل اينكه اصلاً در فضاى سخت درگيري هاى جنگ نبوده و از تفرجگاه مىآيد. او تقوى، جسارت، تهجّد و شجاعت را در كنار يكديگر دارا بود به طورى كه كمتر كسى مانند او يافت مى شد.