نامه ای که فرصت ارسال نیافت 👇👇👇 سلام و درود به محضر حضرت مهدي(عج الله تعالي فرجه الشريف) و نائب برحق ايشان رهبر عزيزم حضرت امام خامنه‌اي(مدظله العالي) اينجانب محمد جعفري منش به عنوان كوچكترين سرباز ولايت به دستور ولي امرم در سن 20 سالگي پاي در عرصه جهادي گذاشتم كه خداوند متعال وعده پاداش آن را در قرآن مكرر بيان فرموده است. 22ساله بودم كه در عمليات والفجر4 بر اثر اصابت تركش از ناحيه سر مجروح شدم گمان رفته بود به شهادت رسيده‌ام و مرا به سردخانه منتقل كردند ولي مشيت الهي در اين بود كه همچنان زنده بمانم و لباس جانبازي برتن كنم. اكنون كه در سن 53 سالگي به سر مي‌برم، درست است كه پايم را از دست داده‌ام، با يك چشم مي‌بينم. كليه‌اي در بدن ندارم و... اما تمام عضوهايي كه از دست داده‌ام به فداي حضرت اباعبدالله(ع) و علمدار كربلا! من هنوزم سرباز پا در ركاب ولايتم و گوش به فرمان ولي امر. رهبرم ساليان زيادي است كه آرزوي ديدارتان را دارم و هر بار هم كه مسئولين به عيادتم آمده‌اند اين موضوع را عنوان كرده اما انگار نه انگار. حالا هم كه وضع جسماني نامناسب تري دارم. تحت مراقبت هستم و براي كوچكترين كار حتي آشاميدن نيازمند كمك خانواده و همسر صبورم مي‌باشم فكر نمي‌كنم ديگر كسي بخواهد آرزويم را حتي گوش دهد چه برسد به اينكه آن را برآورده كند. آقاجان! همرزم شهداي عمليات مرصاد، كربلاي5، والفجر4 و... تقاضاي ديدارتان را دارد در صورت صلاحديد حقير را به حضور بپذيريد. التماس دعا محمد جعفري منش سرباز كوچك ولايت