حادثه ی 17 خرداد 1354، مأموران رژیم به پایگاه مقاومت اسلامی، فیضیه حمله كردند و طلاب را مورد ضرب و شتم قرار داده، تعدادی را دستگیر و زندانی كردند.آن روزها كه مصادف با ایام فاطمیه بود، در منزل شهید هاشمی نژاد مراسم روضه خوانی برپا بود. ایشان علی رغم ممنوع المنبر بودن سخنرانی كرد و با یادآوری زندگانی یكایك امامان معصوم، متذكر شد كه همه ی ایشان با خلفای وقت مبارزه می كردند و با اشاره به اوضاع فیضیه و جوّ اختناق و دیكتاتوری حاكم، این دو را به یكدیگر ربط داده و با تشریح مورد ضرب و شتم قرار گرفتن طلاب، شور و احساس شدیدی را به حاضران بخشید تا جایی كه در پایان سخنرانی جمعیت عزدار به خیابان ریخته و ضمن راهپیمایی، شعارهای تندی علیه دستگاه حاكمه سردادند. سه روز بعد در ساعت 11 شب مأموران ساواك به منزل ایشان یورش برده و او را در حیاط منزل دستگیر كردند. او به 2 سال زندان محكوم شد. در مدت 2 سالی كه در زندان به سر برد از یكسو، رنج و مزاحمت های مأموران زندان را كه نسبت به وی سختگیری شدیدی می كردند، تحمل می كرد و از سوی دیگر، با ماركسیست ها و منافقین به بحث و گفتگو می پرداخت و البته در مقابل موضع قاطعانه و منطقی وی، آنها همیشه محكوم، می شدند و به گونه های مختلف ایشان را مورد اذیت و آزار قرار می دادند. پس از آزادی از زندان به مشهد بازگشت و مثلث مبارزاتی را با وجود مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای و آیت الله واعظ طبسی تكمیل كرد و آن قدر در این عرصه كوشا و فعال بود كه حضرت امام (قدس سره) در نامه ای خطاب به ایشان فرموده بودند: «من چشمم به افرادی مانند شماها روشن است.»