راز غیبت امام مهدی عج ؛ به تعبیر حضرت نبیّ اکرم ص امام و حجت حق ، چون خورشید غایب پشت ابر است . ایشان به دلیل غفلت مردم و ناسپاسی و بی معرفتی آنان و حسب تکلیف غایب از چشم مردمان ، نقش سنّتی و ناگزیر خود را به عنوان خلیفه و باعث دوام و بقای زمین ( باذن اللّه ) ایفا می کنند ؛ لیکن بشر ، به رغم آنکه بودنش را مرهون اوست ، غافلانه در عرصهٔ زمین سیر می کند و حیات پر بحران و کشمکش را تداوم می بخشد . نتیجه طییعی این سیر و‌سفر ، ظهور تدریجی و البتّه رو به فزونی بحران و ناهنجاری است تا آنکه در اثر یکی از دو واقعهٔ زیر این سیر متوقّف شود . ۱_ بروز نوعی احساس تشنگی و نیاز تام ، برای حضور حجت خدا در میان مردم و طلب و تقاضای جدی آنان و اجابت آن از سوی حضرت رحمان ( امری که از آن با عنوان انتظار مثبت یاد می کنیم ) ؛ ۲_ رسیدن جهان و مردم جهان به بالاترین نقطه از بحران که ضرورتاً از هم پاشیدگی بزرگ و ظهور عظمای حضرت ولّی اللّه الاعظم عج را در پی خواهد داشت . وقوع دومی دردآورترین و سخت ترین واقعه ای است که چنانچه واقع شود ، بشر ناگزیر تاوان همهٔ ناسپاسی را خواهد داد ؛ اما اولّی حاصل لطف حضرت باری و انعکاس انابه و بازگشت به مشرب حقیقی و ناب است . در ادب و ادبیات دینی از واقعهٔ اولی و نحوهٔ حضور انسان در آن با عنوان انتظار و عصر انتظار یاد می شود . عصری که به عصر ظهور می پیوندد . انابه و بازگشت در دو ساحت اتفاق می افتد . ساحت اول قرین با تجدید نظر در نظام نظری و تجدید نظام معرفتی جدید مبتنی بر ولایت انسان کامل ، یعنی خلیفة اللّه است که منجر به انعقاد عهد راستین و التزام قلبی بدان می شود و ساحت دوم تجدید نظر در نظام مدنی و نحوه بودن در عرصهٔ تاریخ و حیات اجتماعی ، آن هم مبتنی بر نظام معرفتی یاد شده است . * منبع : گام به گام تا استراتژی انتظار ، از اینجا تا دولت کریمه . نویسنده : اسماعیل شفیعی سروستانی . ص ۱۹۴ .