انتشار اختصاصی دیدار مقام معظم رهبری از شبه قاره هند
⏰⏰ دوشنبهها و جمعهها
🌿قسمت ۴۸:فلسفه وجود انجمنهای اسلامی در خارج از کشور 🌿
🔷 «هیچ وسیله و هیچ بودجهای نمیتواند آن چنان که شما فرهنگ انقلاب و اخبار آن را منتقل میکنید، منتقل کند. من تعداد شما را اینجا زیادتر از دهلی و بمبئی میبینم. امیدوارم که تشکیلات خود را منسجم کنید و دقت کنید.
🔶 من ترسیمام را از خارج کشور میگویم، هم فاصله موجود و هم راه علاجش را؛ تصویر من از دانشجویان خارج کشور این بوده است که بچههای ما - از دختر و پسر- که بازوان اصلی انقلاب ما بودند و بعد از این هم باید باشند، مجموعهای را تشکیل میدهند که به طور خودکار در جهت رساندن پیام انقلاب در حرکت و فعالیت است، رشد دادن و عمق دادن به اندیشه و ایدئولوژی انقلاب در خودشان و ایجاد یک تشکیلات و سازماندهی که کارهای خارج از کشور را تضمین کند. دیگر اینکه این برنامهای باشد برای سازماندهی داخل کشور. ما در داخل کشور نسلی خواهیم داشت که سازماندهی را آموزش دیده است.
✅ همافزایی انجمنهای اسلامی و نمایندگیهای سیاسی
🔷 فرض میکردم این سازماندهی بر محور یک مرکز حرکت میکند و آن محور، سفارت و کنسولگری ما است. اگر دولت را دوست میدارند، باید نمایندگی را دوست بدارند. این قبل از اینکه برای دانشجویان باشد، برای سفارت و کنسولگریهای ما است که باید آنقدر ظرفیت انقلابی و کشش داشته باشند که بتوانند محور باشند؛ نمایندگی که دانشجویان را هدایت کند و نقصها و کمبودها را جبران کند.
🔶 اما حالا آمدهام هندوستان، میبینم از این ترسیم من در خارج از کشور چیزی نیست؛ هم تقصیر نمایندگی است، هم تقصیر دانشجویان. بنده رودربایستی ندارم. از همان لحظه اول ورود در بمبئی، نشانههای اختلاف میان انجمن و کنسولگری را دیدم. من از میدانهای خوزستان میآیم. شما جنگ را لمس نمیکنید! من ۱۵ - ۱۰ سال در جمعهای دانشجویی خط میدادم. حالا که آمدهام در جمع دانشجویی، نباید اولین سئوال از من راجع به کنسول و سفیر باشد، بلکه باید بپرسید در ایران چه خبر؟ در سیر تفکرات به کجا رسیدیم؟ مبانی تازه ایدئولوژی که رسیدیم چیست؟
🔷 مسائل و گلهها از کنسول و افراد مربوط به او، نباید ساعتها وقت بگیرد، بلکه باید مشکلات را بنویسید. من هم با سفارت و کنسول صحبت کنم. جوابهای او را بگیرم و جمع بندی کنم و برای مسئولین ببرم. از امام گرفته، آقای رجایی، آقای خداپناهی و وزارت خارجه مطرح کنم تا تدبیری اندیشیده شود. اما بچهها به جای اینکه بزرگترین مشکل جهان اسلام را مطرح کنند، میآیند در حضور سفیر هند در ایران و مدیر کل وزارت خارجه هند که سیک هست، شعارهایی مطرح میکنند که حیثیت سفیر جمهوری اسلامی را تضعیف میکند.
🔶 فرض میگیریم آقای سفیر که کارمند سابق وزارت خارجه است، ممکن است اشتباهاتی داشته باشد، باید بنویسید، به ما بدهید. چرا انسجام نداشته باشید؟! من با کسی قوم و خویشی ندارم؛ حتی با خواهرم که با او زندگی کردهام و او را درس دادهام و ... اگر بمیرد، باکم نیست. ولی اگر یک دانشجوی خط امام که نمیشناسم بمیرد، از ته دل، داغدار میشوم.
🔷 در مورد سفارتها و کنسولها، این بزرگترین مشکل همه هیئتهای اعزامی است. باید اشتباهات را شناسایی و برطرف کرد. آقای صالحی که ایمان او را من میشناسم، اما اشتباه داشت، به او تذکر دادم و پذیرفت. با مسئولان انجمن جداگانه صحبت خواهم کرد، با جمع بچهها هم نشست داشته باشیم و سئوالات را بپرسید و مسائلی که راجع به کنسولگری دارید، خلاصه کنید و بنویسید. من احساس تکلیف میکنم و روی آن کار خواهم کرد.»
🔰سفیر صبح (واکاوی دیدار تاریخی مقام معظم رهبری از شبه قاره هند)
🔹️🔹️🔹️
به قلم: حجتالاسلام دکتر سیدعلیرضا طباطبایی
(مسئول پایگاه اندیشه حقوق عمومی)
🌿 تنظیم
نرگس حشمتی
سیدهفاطمه طباطبائی
مریم مددی
🌐
https://b2n.ir/754427
🌐
Publiclaw360.com