💠 مفاتیح الحیات 🔸 ابوعمرو شیبانی گوید: امام صادق (علیه السلام) را دیدم كه بیلی در دست و پوششی درشت بر تن داشت و در باغ خود كار می‌ كرد و عرق از بدنش فرو می ‌ریخت. عرض كردم: فدایت شوم! بیل را به من بدهید تا به جای شما كار كنم. فرمود: من چنان دوست دارم كه شخص، در گرمای آزار دهنده آفتاب، برای تأمین نیازهای زندگی خود رنج بكشد.[1] [1] . رَأَیتُ أَبَاعَبْدِاللَّه (علیه السلام) وَ بِیدِهِ مِسْحَاةٌ وَ عَلَیهِ إِزَارٌ غَلِیظٌ یعْمَلُ فِى حَائِطٍ لَهُ وَ الْعَرَقُ یتَصَابُّ عَنْ ظَهْرِهِ، فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ! أَعْطِنِى أَكْفِكَ. فَقَالَ لِى: إِنِّى أُحِبُّ أَنْ یتَأَذَّی الرَّجُلُ بِحَرِّ الشَّمْسِ فِى طَلَبِ الْمَعِیشَةِ (الكافى، ج5، ص76). 📚 مفاتیح الحیات ص 95 🆔 @a_javadiamoli_esra