💠 ویژه برنامه 🔸 درآمدی بر عرفان عملی 🔸 فصل سوم جلسه 1 🔹 سلوك الهی یك امر ضروری و قطعی است، همان‌طوری كه صدور الهی یك امر ضروری و قطعی است; یعنی همان‌طوری كه هر موجودی صادر یا ظاهر از خداست، هر موجودی به سَمت خدا در حركت است و به لقای الهی بار می‌یابد; منتها در صدور الهی كار فقط كار خالق است و به اراده او انجام می‌شود، در سلوك الهی گرچه در درون و باطن كار، كار خداست، ولی انسانِ سالك موظف است كه راه صحیح را انتخاب كند و درست آن راه را طی كند؛ نه «سابق» باشد و نه «متأخِّر»، همان‌طوری كه در بیان نورانی امام سجاد در صلوات‌ شعبانیه آمده است كه «متقدّم» به مقصد نمی‌رسد و «متأخّر» هم «زاهق» است و كسی كه «لازم» است «لاحق» است، در سلوك الهی هم ‌چنین است. بنابراین سلوك الهی قطعی است، همان‌طوری كه صدور الهی قطعی است؛ منتها در صدور كار فقط كار خالق است و او آفرید، در سلوك درست است او محرِّك است، ولی متحرّك هم بی‌اراده و نیت نخواهد بود، این مطلب اول بود. 🔹 مطلب دوم آن است كه اگر ما راه، راهنما و همراه را انتخاب نكنیم، دیگری برای ما انتخاب می‌كند; یعنی اگر ما نرویم، ما را می‌برند! ما اگر خواستیم برویم یا به لقای الهی بار می‌یابیم كه «جنّة اللقاء» است: ﴿فَادْخُلی فی عِبادی ٭ وَ ادْخُلی جَنَّتی﴾، ـ ان‌شاءالله ـ بهره ما خواهد شد و اگر متحرِّك میانی بودیم: ﴿ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنینَ﴾، ـ ان‌شاءالله ـ وارد بهشت خواهیم شد و امّا اگر ما را بردند: ﴿خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ٭ ثُمَّ الْجَحیمَ صَلُّوهُ﴾ دامن‌گیر ما می‌شود.... . 📚 ویژه برنامه ماه مبارک رمضان سال تولید: 1394 آپارات: https://aparat.com/v/08Jc6 🆔 @a_javadiamoli_esra