۱ 🔻خداوند هدف از خلقت را بندگی خدا بیان می‌کند: «وَ ما خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الإِنْسَ إِلّا لِیَعبُدُونَ»؛ جن و انس را نیافریدم، مگر برای اینکه مرا عبادت کنند. 🔹این عبادت‌ها به صورت دومرحله‌ای انجام می‌شود: عبادت‌های انسان از هنگام به‌دنیا آمدنِ او تا فرا رسیدن بلوغ، تمرینی یا تشریعی است؛ اما از بلوغ به بعد، عبادت فقط تشریعی و حقیقی است. البته از این دو حرکت، حرکت دوم اصلی‌تر است و مهمتر. 🔸مرحله‌ی قبل از بلوغ و مرحله‌ی بعد از آن، همان دو مرحله‌ای است که نماد آن در سرزمین مشعر تجلی کرده است؛ یعنی حاجی در ابتدا که وارد مشعر می‌شود، از نصف شب تا طلوع فجر، اندکی تمرین عبادت کرده و سپس از اذان صبح تا طلوع آفتاب در آنجا وقوف می‌کند و به ذکر الهی می‌پردازد. 👈باید دانست که حاجی با ورود به سرزمین مشعر، واردِ حرم امن الهی هم شده است و قبل از مشعر، خارج از حرم محسوب می‌شود. همچنین سرزمین مشعر، یگانه سرزمینی است که پروردگار سبحان، به ذکر الهی در آن دستور داده است: «فَإِذا أَفَضتُمْ مِن عَرَفاتٍ فَاذْکُرُوا اللهَ عِنْدَ الْمَشعَرِ الْحَرامِ»؛ پس هنگامی که از عرفات کوچ کردید، خدا را نزد مشعرالحرام یاد کنید. @abolhasanmahdavi