امام سجاد علیه السلام در شأن حضرت عباس علیه السلام فرمودند: «رَحِمَ اللَّهُ الْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَی وَ فَدَی أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّی قُطِعَتْ یَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِمَا جَنَاحَیْنِ یَطِیرُ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِکَةِ فِي الْجَنَّةِ کَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ بِهَا جَمِیعُ الشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.» خداوند حضرت عباس علیه السلام را رحمت کند که ایثار کرد و آزموده شد. جان خویش را فدای برادرش نمود. او که دستش قطع شد و خداوند به جای آن دو دست، دو بال به او داد که با آن دو بال همراه با ملائکه در بهشت پرواز می‌کند. همان گونه که دو بال به حضرت جعفر (بن ابی طالب علیه السلام) عطا کرد. به راستی که حضرت عباس علیه السلام نزد خداوند تبارک و تعالی جایگاهی دارد که همه شهدا در روز قیامت به آن غبطه می‌خورند.»