حجاریان: هدف برجام، نرمالسازی در داخل و خارج بود
«سعید حجاریان» در مصاحبه با روزنامه شرق گفت: «ما برنامه برجام را راهی برای نرمالسازی در داخل و خارج تلقی میکردیم و آن را کافی میدانستیم».
وی در بخش دیگری از این مصاحبه گفت: «اصلاحطلبان قصد ندارند خود را از روحانی بریالذمه نشان دهند، زیرا دفاع از روحانی در کارنامه آنها ثبت شده است، کمااینکه اصولگرایان نتوانستند خود را از احمدینژاد جدا کنند و تا به امروز، افعال وی دامنگیر آنهاست، اما اصلاحطلبان صداقت دارند و توضیح داده و خواهند داد که چرا از روحانی حمایت و به چه دلیل با وی زاویه پیدا کردند. اصلاحطلبان همه تلاششان را کردند تا این شرایط استثنایی به سمت اعتدال بازگردد.»
«شهربانو امانی» عضو شورای شهر تهران نیز در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت: «"گفت و گوی ملی" پس از برجام ادامه نیافت».
اگر اظهارنظر حجاریان مبنی بر اینکه «هدف برجام، نرمالسازی در داخل و خارج بود» و اظهارنظر امانی درخصوص اینکه «گفت و گوی ملی (اسم رمز ماست مالی کردن فتنه ۸۸) پس از برجام ادامه نیافت» را کنار اظهارنظر چندی پیش ظریف مبنی بر اینکه «برجام را به معیشت مردم گره زدیم تا هرطور شده توافق امضا شود» قرار دهیم، به نتایج قابل تأملی می رسیم.
اینکه توانمندیهای ملی کشورمان (از جمله توان هستهای) و مشکلات اقتصادی مردم، هیچ اهمیتی برای طیف اصلاح طلب و برخی دولتمردان ندارد.
به واسطه برجام، ۹۷۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده (از مجموع ۱۰ هزار کیلوگرم) که معادل ۹۷ درصد کل اورانیوم غنی شده در ۱۰ سال بود از کشور خارج شد ،۱۵ هزار سانتریفیوژ از مجموع ۱۹ هزار سانتریفیوژ (۷۸ درصد کل سانتریفیوژها) اوراق شد، ماهیت رآکتور آب سنگین اراک تغییر کرد و قلب رآکتور خارج و از کار انداخته شد، بخش عمدهای از ظرفیت متشکل متخصصان فعال در بخش هستهای از هم پاشیده شد، پیشرفت شتابان برنامه هستهای برای حداقل ۸ سال متوقف شد و محدودیتهای گسترده در بخش تحقیق و توسعه به وجود آمد.
همه اینها انجام شد و به عبارتی «هسته ای رفت» اما همانطور که اصلاح طلبان نیز به آن اذعان کردهاند، نه تنها تحریمها نرفت بلکه اکنون با تحریمهایی مواجه هستیم که به مراتب سختتر از دوره قبل از توافق است.
نرمال سازی در حوزه سیاست خارجی که حجاریان از آن نام میبرد، پیش از این توسط اندیشکده های آمریکایی تشریح شده است. از بین بردن دستاوردها و پیشرفت هستهای، محدودکردن و توقف فعالیتهای موشکی، قطع حمایت ایران از محور مقاومت، پذیرفتن اینکه ایران نباید قدرت منطقهای باشد، پذیرفتن شروط غرب در مسئله حقوق بشر و در نهایت به رسمیت شناختن رژیم کوک کش صهیونیستی.
به فراموشی سپردن فتنه ۸۸ و بی تفاوتی نسبت به تکرار آن در آینده و همچنین بی تفاوتی نسبت به مفاسد اقتصادی و حقوقهای نجومی و در یک کلام ارجح دانستن «اشرافیت» بر «جمهوریت» نیز از مصادیق نرمال سازی در داخل است.
http://sapp.ir/basiratezohor
بصیرت ظهور &ایتا👇
eitaa.com/basiratezohor