نقش تخریبی و فاسدکنندۀ استعمار را گفتیم؛ حالا عوامل درونی بعضی از افراد‌‎ ‌‏جامعۀ خودمان را باید بر آن اضافه کنیم. و آن خودباختگی آنهاست در برابر پیشرفت مادی‌‎ ‌‏استعمارگران. وقتی کشورهای استعمارگر با پیشرفت علمی و صنعتی یا به حساب استعمار‌‎ ‌‏و غارت ملل آسیا و افریقا ثروت و تجملاتی فراهم آوردند، اینها خود را باختند. فکر کردند‌‎ ‌‏راه پیشرفت صنعتی این است که قوانین و عقاید خود را کنار بگذارند! همینکه آنها مثلاً به‌‎ ‌‏کرۀ ماه رفتند، اینها خیال می کنند باید قوانین خود را کنار بگذارند! رفتن به کرۀ ماه چه ربطی‌‎ ‎دارد به قوانین اسلامی! مگر نمی بینند که کشورهایی با قوانین و نظامات اجتماعی متضاد‌‎ ‌‏توانسته اند در پیشرفت صنعتی و علمی و تسخیر فضا با هم رقابت کنند، و با هم پیش‌‎ ‌‏بروند. آنها به کرۀ مریخ هم بروند، به کهکشانها هم بروند، باز از سعادت و فضایل اخلاقی‌‎ ‌‏و تعالی روانی عاجزند؛ و قادر نیستند مشکلات اجتماعی خود را حل کنند. چون حل‌‎ ‌‏مشکلات اجتماعی و بدبختیهای آنها محتاج راه حلهای اعتقادی و اخلاقی است؛ و کسب‌‎ ‌‏قدرت مادی یا ثروت و تسخیر طبیعت و فضا از عهدۀ حل آن برنمی آید. ثروت و قدرت‌‎ ‌‏مادی و تسخیر فضا احتیاج به ایمان و اعتقاد و اخلاق اسلامی دارد تا تکمیل و متعادل‌‎ ‌‏شود و در خدمت انسان قرار گیرد؛ نه اینکه بلای جان انسان بشود. و این اعتقاد و اخلاق‌‎ ‌‏و این قوانین را ما داریم. بنابراین تا کسی جایی رفت یا چیزی ساخت، ما نباید فوراً از دین‌‎ ‌‏و قوانینی که مربوط به زندگی بشر است و مایۀ اصلاح حال بشر در دنیا و آخرت است‌‎ ‌‏دست برداریم.‏ امام خمینی کتاب ولایت فقیه 👈 👇 http://sapp.ir/basiratezohor بصیرت ظهور &ایتا👇 eitaa.com/basiratezohor