معصومه علینژاد یا همان مسیح علینژاد را خوب یادم هست در جایی که من کار می‌کردم توسط سازمان جاسوسی انگلیس چگونه جذب شد و برای یک دوره شش ماهه لندن به رفت تا زبان انگلیسی بیاموزد و وقتی برگشت پسرش پویان را هم با خودش برد. روزی که قرار بود پویان را ببرد آخرین بار همدیگر را دیدیم و چقدر هم عرض ارادت داشت. این که سرنوشت او چه شد به کجا رفته چه می‌کند را همه می‌دانید و نیازی به توضیح دادن نیست و روزگاری بیشتر از این خواهم نوشت. اما در مورد این مطلبی که با کمال وقاحت منتشر کرده و ادعا کرده که در این هواپیما به همراه مسافر هفت تن سلاح حمل می کرده نشان از نادانی، بی‌سوادی و عقده‌های درونی و بی پایانش دارد. در سال ۱۳۹۲ دمشق در محاصره تروریست‌ها قرار داشت هیچ مسافری به دمشق نمی‌رفت که در این هواپیما بخواهد مسافری به آنجا ببرد. این مسافران در واقع نیروهای رزمنده‌ای بودند که راهی سوریه می‌شدند تا با تروریست‌هایی که اربابان انگلیسی و آمریکایی مسیح علینژاد برای سرنگونی دولت سوریه و کشتار مردم این کشور مسلح شده بودند مبارزه کنند. ۷ تن سلاح هم که به درد ۵ دقیقه جنگیدن نمی‌خورد... 👈 👇 @basiratezohor