از دست هیچ کس دلخور مشو و کینه به دل مگیر ... روزی سقراط حکیم مردی را دید که خیلی ناراحت بود. علت ناراحتی اش را پرسید. شخص پاسخ داد : در راه که می آمدم یکی از آشنایان را دیدم. سلام کردم جواب نداد و با بی اعتنایی و خودخواهی گذشت و رفت . من از این طرز رفتار او خیلی رنجیدم. سقراط گفت : چرا رنجیدی ؟ مرد با تعجب گفت: خوب معلوم است که چنین رفتاری ناراحت کننده است. سقراط پرسید : اگر در راه کسی را میدیدی که به زمین افتاده و از درد به خود میپیچد. آیا از دست او دلخور و رنجیده میشدی ؟ مرد گفت : مسلم است که هرگز دلخور نمیشدم. آدم از بیمار بودن کسی دلخور نمیشود. سقراط پرسید: به جای دلخوری چه احساسی مییافتی و چه میکردی؟ مرد جواب داد : احساس دلسوزی و شفقت و سعی میکردم طبیب یا دارویی به او برسانم. سقراط گفت: همه ی این کارها را به خاطر آن میکردی که او را بیمار میدانستی،‌ آیا کسی که رفتارش نادرست است، روانش بیمار نیست ؟ بیماری فکری و روان نامش “غفلت” است. باید به جای دلخوری و رنجش نسبت به کسی که بدی میکند و غافل است دل سوزاند و کمکش کرد. پس از دست هیچ کس دلخور مشو و کینه به دل مگیر بدان که هر وقت کسی بدی میکند در آن لحظه بیمار است ... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 سروش👇 http://sapp.ir/basiratezohor بصیرت ظهور &ایتا👇 eitaa.com/basiratezohor