🔵 جلسه ۱۹۷ حکمت عملی ( ۱۴۰۱.۷.۱۹ ) 🔷 شرح عرفانی کتاب حضرت امام خمینی -ره- «جلسه صد و بیست و ششم» ♦️سیاسی 🔻مسئله ی وحدت و انسجام نیروهای حقّ، علیه باطل 🔻ضرورت تربیت عقلانیِ ( با محوریّت رشد عقلی ) افراد جامعه ( خطرِ تربیتِ صرفاً احساسی و عاطفی ) 🔻ارتباط حوادث اخیر، با عدم تربیت عقلانی و رشد عقول 🔻جایگاه وحدت در جامعه و حکومت اسلامی ( هدف از برقراری وحدت، و تک قطبی سازی جامعه ) 🔻وحدت برای حفظ اسلام، یا حفظ سوئیس؟ 🔻فرق بین وحدت مقدّس، با وحدت مخلّ و مضرّ ( وحدت ممدوح و وحدت مذموم ) 🔻وحدت با اهل فحشاء و منکر، خلاف نصّ قرآن کریم 🔻ضرورت وجود دشمنی و بغض، بین اهل حقّ و اهل باطل 🔻وحدت ممدوح، غیرمضرِّ به وظایف اصلی حکومت اسلامی ( ضرر وحدت نامقدّس، برای وظایف اصلی حکومت اسلامی ) 🔻تلاش برای وحدت مذموم، نابود کننده ی قداست و مشروعیّتِ نظام جمهوری اسلامی 🔻تعامل نادرست و ناروای برخی از مدّعیان حزب الله، با ستاد امر به معروف و نهی از منکر 🔻روش و عملکرد غلط، و همچنین کوتاهی یا خیانت مسئولین، موجب آزاد شدن فحشاء و منکر در تهران 🔻ضرورت استعفای مسئولین بی لیاقت 🔻عادی شدن برهنگی در برخی از محلّات تهران 🔻عدم استفاده ی به هنگام حاکمیّت از نیروی متدیّن جامعه، موجب تحمیل هزینه های سنگین، بر دین و حکومت دینی 🔻ترویج علنی ضدّیّت با دین، در اغتشاشات اخیر 🔻هشدار در مورد نزدیک شدن حکومت اسلامی به تهی شدن از اسلام، و باقی ماندن یک نام 🔻دشمنان اسلام، به دنبال ایجاد وحدت مذموم و نامقدّس در جامعه 🔻افتخار بودن بسیاری از دوقطبی ها ( دو قطبی های ممدوح و مطلوب، از منظر دین الهی ) 🔻وجوب و ضرورتِ برخورد متفاوت حکومت اسلامی، با "اهل منکر"، "اهل فحشاء"، و "اهل بَغی" 🔻لزوم سرکوب شدید فواحش و بُغات ( ضرورت سرکوب زنان و مردان مروّج فحشاء و بی حجابی ) ⚪️ ادامه ی شرح حدیث 🔹وسیع بودن معنای "امانتداریِ" توصیّه شده در متن دین 🔹توضیحی در مورد آیه ی عَرضه ی امانت بر آسمان ها و زمین، و انسان 🔹تفسیری برای صفات ظَلوم و جَهولِ منسوب به انسان، در قرآن کریم 🔹رابطه ی عظمت مقام حضرت امام علیّ "سلام الله علیه"، با دو صفت صدق و امانتداری 🔹تأثیر صدق و امانتداری در اصلاح جامعه و روند حکومت 🔹نمونه هایی از ظهور صفت امانتداری، در شئون مختلف حیات بشری 🔹اشاره به خطر خطبای مشهورِ "غیر أمینِ" نسبت به دین 🔹اشاره ای به خطر انکار فلسفه و عرفان اسلامی 🔹راه اصلی و حقیقیِ حلّ مشکلات عظیم امروز جامعه ی ما.