﷽| صراحت بهشتی و دعوای دوستانش با او!
گاهى دوستان نزديك با من دعوا مىكنند كه تو گاهى صراحتهاى بيجا دارى! چيزى از تو مىپرسند و آنچه را تشخيص مىدهى حق است و اسلام آورده است مىگويى و اين باعث مىشود كه عدهاى از تو دورى كنند، و عدهاى ديگر را عليه تو در جامعه تحريك كنند.
پاسخ من به آن رفقا مكرر اين بوده كه اين آيات قرآن را چه كار كنم؟ البته مىدانم اين نصيحتها خيرخواهانه است و هيچ غرضى ندارند، حتى مىدانم غرضشان پاك است. ولى توجه آنها را به اين آيه جلب مىكنم: «إِنَّ اَلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلْنٰا مِنَ اَلْبَيِّنٰاتِ وَ اَلْهُدىٰ مِنْ بَعْدِ مٰا بَيَّنّٰاهُ لِلنّٰاسِ فِي اَلْكِتٰابِ أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اَللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اَللاّٰعِنُونَ».
«آنها كه عوامل روشنگر و هدايتى را كه ما فروفرستادهايم بعد از آنكه آنها را براى مردم در كتاب روشن كردهايم از مردم پنهان مىكنند، هم خدا از رحمت خود محرومشان مىسازد و دچار لعن خدايند و هم لعنكنندگان ديگر بر آنها لعنت مىفرستند.»
درآيات ديگر دارد: «آنها را به "عذاب اليم" مژده بده».
📚 سید محمد حسینی بهشتی، در مکتب قرآن. ج۲. صص۴۸-۴۹
@beheshtium_ir