«راز آرامش در میانه توطئه‌ها؛ سبک حکمرانی امام رضا» وقتی به زندگی امام رضا نگاه می‌کنیم، با واقعیتی مواجه می‌شویم که برخلاف تصور رایج، سرشار از سیاست‌ورزی عمیق، محاسبه‌گری لحظه‌ای و کنشگری فعال در دل یک حکومت متخاصم است. تجربه هجرت اجباری ایشان از مدینه تا طوس، تنها یک تبعید مذهبی نبود؛ پروژه‌ای هوشمندانه برای مهار نفوذ اهل‌بیت بود که با واکنش عاقلانه امام، تبدیل به فرصت شد. تجربه شخصی من از کار با گروه‌های اجتماعی ناهمگون نشان داده اگر بلد نباشی فضا را بخوانی، بازی را می‌بازی؛ امام رضا دقیقاً بلد بود فضا را بخواند. پذیرفتن ولایتعهدی از موضع قدرت نبود، اما نشان داد حتی در جایگاه تحمیلی هم می‌شود خطوط قرمز را حفظ کرد. او از ابزارهای نرم مثل مناظره، میز گفتگو، زیارت‌نامه‌نویسی و حتی کنترل عاطفی مردم بهره برد تا به‌تدریج «خط اهل‌بیت» را در عمق جامعه جا بیندازد. سبک مدیریتی امام رضا بیشتر به مدل آینده‌نگرِ "بازسازی آرام باور عمومی" شباهت دارد. امروز هم اگر جریان‌های مؤمن به تمدن نوین اسلامی بخواهند موثر باشند، باید بازی نرم‌افزاری را در زمین سخت دنبال کنند. ✍