قسمت دوم عاقد گفت همینی که هست... یا حکم دادگاه یا سند محضری... به هر حال عقد محرمیت را خواندیم و با اصرار بنده٬ با همسر دوم و پدر سالمندش راهی سفری اجباری شدیم. برای چه؟ برای گرفتن رضایت محضری از همسر اول. از استان بوشهر تا خود قم٬ این سید بزرگوار که حدود هفتاد و خورده ای سنش بود٬ اذیت شد. بالاخره رسیدیم قم و رفتیم خانه. کمی که استراحت کردیم و بعدش راهی بیمارستان شدیم. چرا بیمارستان؟ خب همسرم برای زایمان فرزند سومم در بیمارستان بستری بود. رفتیم بیمارستان. وقتی دو همسر با هم مواجه شدند٬ لحظه اول مکث کوتاهی شد٬ اما بعدش بلافاصله همدیگر را در آغوش کشیدند. نکته جالبش این بود که همسر دوم یعنی سیده خانم خم شدند تا دست همسر اول را ببوسند... ولی همسر اولم دست خود را عقب کشید و نگذاشت دستش را ببوسند و سریع خم شد تا دست همسر دوم را ببوسد. و بعدش یک جمله با عظمت گفت: شما سیده هستید... اگر قرار باشد دست کسی بوسیده شود٬ دست شما است که باید بوسیده شود. این رفتارها از یک زن نسبت به هوویش رؤیائی است... اما باور کنید که اینچنین شد... به اتفاق رفتیم پذیرش بلوک زایمان. صحبت کردیم که نیم ساعتی احازه بدهید ما برویم محضر و یک امضا انجام شود و برگردیم... گفتند نمیشود... همسرتان در آستانه زایمان است و هر آن ممکن است زایمان کند. در آستانه زایمان؟ ماه هشتم و زایمان؟ هر چه اصرار کردیم٬ کارگر نشد. حالا خوب شد ندانستند برای چه امضائی میخواهیم برویم محضر... رفتم محضر تا شاید دفتردار را راضی کنم که بیایند بیمارستان. رئیس دفتر گفت: قانونا بدون اجازه دادگاه نمیتوانیم بیرون از دفتر؛ سند به ثبت برسانیم... از عصبانیت مخم سوت میکشید...برای استفاده از حق مسلمم که در قرآن به آن تصریح شده٬ باید هفت خان رستم را رد کنم ادامه دارد... آی دی کانال در تلگرام و و و @Chandhamsari_Ormavi کانال اصلی ما در پیام رسان ایرانی است که با توجه به استقبال مخاطبین مطالب جدید برای اولین بار در این کانال منتشر خواهند شد: http://sapp.ir/Chandhamsari_Ormavi