8.آیه 96 سوره انعام،
فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
(خداوند،) شكافندهى سپيده دم است، و شب را مايهى آرامش قرار داد و گردش خورشيد و ماه در آسمان را حساب شده قرار داد برای شمارش (ايّام). اين است اندازهگيرى خداوند قدرتمند دانا.
🎍توضیح:
در این آیه به زمان سپیده دم «فالق الاصباح» اشاره دارد، در موقع فالِقُ الإِصباحِ، نور خورشید از طرف مشرق ظاهر ميشود یعنی اول سفيده نور شمس در سمت مشرق بشکل عمودی (کاذب) نمایان ميشود و بعد از ان سفیده نور شمس بر دائره افق مشرق پهن ميشود که به ان صبح صادق می گویند که موقع اذان صبح است و زمان بین صبح صادق تا طلوع خورشید که نور خورشید کاملا دیده میشود را بین الطلوعین می گویند.
شب و روز دو نشانه از قدرت الهى است كه به واسطهى گردش منظّم خورشيد پديد مىآيد.
و شب، براى استراحت است و از كار و تلاش در شب، نكوهش شده است.
در این آیه به گردش حساب شده ماه و خورشيد اشاره شده است، که حساب سال بر عهده گردش شمس در دایره بروج است یعنی خورشید یک دور کامل دایره بروج یا 12 برج فلکی را طی کند یک سال را بوجود آورده است و حساب ماه بر عهده گردش قمر در دایره بروج است یعنی قمر در هر بار دور کامل چرخش در دایره بروج یا 12 برج فلکی، یک ماه قمری را بوجود می آورد.
#آیات_تنجیمی_جزء_7_قرآن
@elm_tanjim