هشدار
🌴یکی از دلایلی که در کشور ما فرزندآوری کم شده بخاطر اثر گناهانی است که در جامعه رُخ میدهد. خیلی ها پیام داده اند که نطفه بچه تشکیل میشود ولی خود بخود سقط میشود.
و این خود یک نوع عذاب الهی است.
و اگر استمرار پیدا کند مقدمه عذاب بزرگتری می تواند باشد.
امام رضا علیه السلام می فرمایند : در میان غرق شدگان حتی یک کودک نبود،زیرا خداوند صلب مردان قوم نوح و زنانشان را از چهل سال پیش عقیم کرده بود،در نتیجه نسلشان منقطع شده بود، وهمگی غرق شدند درحالیکه یک کودک در میانشان نبود.و اینطور نیست که خداوندبی گناهی را به خاطر گناهکاری معذب نماید.(1)
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
(هود/ ۳۶)
الرّضا (علیه السلام)- عَبدُالسَّلَامِبنِصَالِحِالهِرَوِی قَالَ: قُلْتُ لَهُ لِأَیِّ عِلَّهًٍْ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الدُّنْیَا کُلَّهَا فِی زَمَنِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ وَ فِیهِمْ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ (علیه السلام) مَا کَانَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِینَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِیهِمْ وَ مَا کَانَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِیَهْلِکَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) فَأُغْرِقُوا لِتَکْذِیبِهِمْ لِنَبِیِّ اللَّهِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ بِتَکْذِیبِ الْمُکَذِّبِینَ وَ مَنْ غَابَ مِنْ أَمْرٍ فَرَضِیَ بِهِ کَانَ کَمَنْ شَهِدَهُ وَ أَتَاهُ.
امام رضا (علیه السلام)- عبدالسلامبنصالح هروی به امام رضا (علیه السلام) عرض کرد: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! به چه دلیلی خداوند متعال در زمان نوح (علیه السلام) همهی اهل دنیا را غرق نمود، درحالیکه در بین آنها کودک و بیگناه نیز وجود داشت»؟ فرمود: «در میان آنان کودکی وجود نداشت زیرا خداوند متعال، صلب مردان و رَحِم زنان قوم نوح (علیه السلام) را به مدّت چهل سال عقیم کرد و در این مدّت، نسل آنان منقطعشد. و آن زمان که غرق گشتند کودکی در میان آنها نبود و خداوند تبارکوتعالی چنین نیست که با عذاب و غضب خود افرادی را به هلاکت برساند که گناهی مرتکب نشده باشند؛ امّا سایر افراد قوم نوح (علیه السلام) به این خاطر غرق شدند که نوح (علیه السلام) را تکذیب نمودند بقیّه نیز به تکذیبِ تکذیبکنندگان خشنود شده بودند. و هرکس در امری حضور نداشته امّا به آن خشنود باشد، همچون کسی است که مرتکب آن گشته و گواه بر آن بوده است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۶۵۲ بحار الأنوار، ج۵، ص۲۸۳/ نور الثقلین/ البرهان
@elm_tanjim