تحجر دینی بیش از هرچیزی ناشی از نوعی خطا در دستگاه روشی و نیز ناگشودگی ادراکی و فکری است. از این منظر تحجر دینی را به خاطر احتمال بالای وقوع چنین خطاهایی در دینداران باید پدیدهای رایج دانست که نحوه مقابله با آن فرهنگی و آگاهیبخشیدنی است. حتی میشود با آن صبورانه مدارا کرد. از این رو تحجر دینی حتما از تحجر سیاسی خطرناکتر نیست. اما اگر تحجر دینی در سازوکارهای فرقهای تلاش کرد در مناسبات قدرت حاضر باشد و بلکه برای خود تعین قدرت بپذیرد چه؟! اگر این تعین دینی-سیاسی اشاعهگر نوعی فرهنگ حزباللهی بهخصوص شد چه؟! مومننسب کیست؟ آیا او یک فعال رسانهای یکهوتنها با نظرات شاذ است که با ریشخند بشود از کنارش گذشت و او را دست کم گرفت؟ مومننسبها چگونه در سیستم امکان حضور دارند؟ چگونه (بعضی افراد از) نسل امروزی حزباللهی انقلابی در مسایل فرهنگی شبیه به مومن نسب حرف میزنند؟ مومننسب نوار قرمز «از اینجا باز کنید» ساقهطلایی خشک و خفهکنندهی جریان تحجر دینی-سیاسی است که باید آن را بگیرید و بکشید تا باطن این جریان را ببینید. طبیعتاً این نوار قرمز عیان و آشکار و رویتپذیر است اما آنچه در باطن است اصلی و رویتناپذیر است. به حکمرانی پنهانی حجاب فکر کنید تا بحث برای شما ملموس شود.
@Mahdi_Takallou