🔰 حتی هوش مصنوعی بهتر از پزشکیانِ مدعی نهج البلاغه، مولا را میشناسد.
🔹امام علی (ع) در بسیاری از خطبهها و نامههای خود، به رابطه میان رضای خداوند و رضایت مردم اشاره کرده است.
با این حال، آنگونه که از منابع نهجالبلاغه و دیگر منابع اسلامی برداشت میشود، حضرت علی (ع) رضای خدا را بر رضای مردم مقدم میداند
1.برتری رضای خدا بر رضایت مردم:
«لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ»
(ترجمه: اطاعت از مخلوق، در نافرمانی از خالق جایز نیست.)
این نشان میدهد که اگر رضایت مردم در تعارض با رضای خدا باشد، رضای خداوند مقدم است.
2. رضایت مردم بهعنوان معیار عدالت:
حضرت علی (ع) در نامهای به مالک اشتر میفرماید:
«وَلْيَكُنْ أَحَبَّ الأُمُورِ إِلَيْكَ أَوْسَطُهَا فِي الْحَقِّ وَ أَعَمُّهَا فِي الْعَدْلِ، وَ أَجْمَعُهَا لِرِضَى الرَّعِيَّةِ»
(ترجمه: محبوبترین کارها نزد تو باید کاری باشد که میانهترین در حق، فراگیرترین در عدالت، و بیشتر باعث خشنودی مردم باشد.)
3.در نهجالبلاغه، نامه 53(به مالک اشتر)، امام علی (ع) با تأکید بر رفتار عادلانه با مردم و جلب رضایت آنان، نشان میدهد که حکومت الهی باید رضایت مردمی داشته باشد، اما نه به قیمت عدول از حق
🔺جمعبندی:
🔹امام علی (ع) رضایت مردم را زمانی با رضایت خداوند همسو میداند که در چارچوب حق و عدالت باشد. او هیچگاه رضای مردم را بهتنهایی معیار نمیداند، بلکه آن را تابعی از رضای الهی میشمارد.
🔸کانال اخبار عفاف و حجاب کشور
@goharshad1_ir