ز استغنا نپردازد به عاشق حسن سنگین دل مگر از خون خود تشریف رنگین کوهکن پوشد لطافت را لباس ظاهری بی‌پرده می‌سازد به عریانی تن خود را مگر آن سیمتن پوشد