🔹۱- منطق امنیتی: نتانیاهو میگوید که بیش از ۴۰ سال شخصاً برای حمله به ایران در تأمل و بررسی بوده است و برخی اظهارات صهیونیستها و اطلاعات افشا شده نیز نشان میدهد که آنها برای حمله پیشین به ایران نزدیک به ۱۵ سال در حال کار و فعالیت بودهاند و در چند سال اخیر نیز این موضوع را تمرین کرده بودند؛ حملهای با این سابقه از تأمل و تمهید و تدارک، مشخصاً و رسماً شکست خورد و به ضد اهداف تعیینشده توسط صهیونیستها تبدیل شد؛ حالا جنگی با این همه تمهید جواب نداده، اسرائیل میخواهد با ۴۰-۵۰ روز برنامهریزی مجدد آن را جبران کند؟
🔹۲- منطق غافلگیری: اسرائیل با بیش از چند دهه جمعآوری اطلاعات و برنامهریزی، سعی کرد با یک غافلگیری بزرگ در ترور فرماندهان ایرانی و از کار انداختن سامانههای دفاعی، در اقدامی برقآسا کار ایران و جمهوری اسلامی را تمام کند؛ این رژیم در گام اول چندین مقام ارشد نظامی و دانشمندان هستهای را هم ترور کرد، امّا نهایتاً هدفش که فروپاشی سیاسی و اجتماعی و از کار افتادن سامانه نظامی ایران بود محقق نشد. اسرائیل در این حمله، هرچه از اطلاعات که در چنته داشت به میدان آورد و اساساً همهچیز را بر سر یک غافلگیری بزرگ قمار کرد، و نتیجه نگرفت. با باخت در این قمار، اسرائیل سالها به بازسازی اطلاعاتی درباره ایران نیاز دارد؛ بنابراین منطقاً در موقعیت حمله مجدد به ایران نیست.
🔹۳- منطق دفاعی: اسرائیل در این جنگ تمام سیستمهای پدافندی خود و آمریکا و ناتو و ... را به کار گرفت؛ از تاد آمریکایی تا فلاخن داوود و پیکان و گنبدآهنین اسرائیلی و همه ابزارهای دفاعی انگلیس و فرانسه و ... به کمک رژیم صهیونیستی آمدند تا مانع اصابت موشکهای ایران شوند؛ از طرف دیگر رژیم فکر میکرد با آنالیز وعدههای صادق یک و دو، توانسته راه را بر نفوذ موشکهای ایران ببندد، لذا با خیال آسوده از دفاع، میتواند حمله کند! امّا واقعیت به این نحو رقم خورد که ضریب اصابت موشکهای ایرانی، چه از نظر دقت و چه از منظر قدرت تخریب، هر بار بالاتر رفت.
🔹 وعده صادق ۲ از وعده صادق ۱ برای صهیونیستها مخرب تر بود؛ وعده صادق ۳ چندین برابر مخربتر! و هرچه در این جنگ ۱۲ روزه به آخر جنگ نزدیک میشدیم، بازهم موشکها تخریب گرتر و دقیقتر میشدند. این جنگ اساساً «بازار فروش حیثیت سامانههای پدافندی آمریکا و اسرائیل بود». این تجربه به اسرائیل میگوید که با گذشت زمان و تکرار هماوردیها، نه تنها به اعتبار سامانههای پدافندیاش اضافه نمیشود، بلکه از آن کاسته میشود.