در آن زلف چلیپایی که دلها خود صلیب اوست   نوازد  مریم  عذرا  به  لالایی  صلیب  خود   غروبی زاید از زلفت که دل باشد غریب آنجا   حبیبم  با غروبت  گو نیاز دارد غریب  من