پاسدار انقلاب
باغ این آیینه بی برگ و نواست آن بهارانگیزِ گل گستر کجاست سینه میجوشد ز درد بی زبان ای نوای بی نوا، نی را بخوان! نی حدیث حسرت و حرمان ماست نی دوای دردِ بیدرمان ماست