🔸 نکته اخلاقی - روز شانزدهم ❌ یک «نه» به حالت قبلی 🛣 «طریقت»، یک مقدمه دارد که آن بیداری است؛ حالت «یَقَظه». مقدمه‌ی راه رفتن، بیداری است؛ باید بلند شود و بیدار باشد تا حرکت کند. اگر کسی یقظه و بیداری در او شکل نگیرد، راه نمی‌رود. 💡 این حالت به صورت‌های مختلف در انسان اتفاق می‌افتد. یک موقع وسط یک گناه، ناگهان حال انسان بد می‌شود، حس بدی پیدا می‌کند، به خودش می‌آید که: «چقدر آلوده شدیم ما!». ❇️ یک لحظه بیدار می‌شود از وضعیت قبلی خود. یا گاهی خاطرات علما یا کتاب‌های دفاع مقدس را می‌خواند، از خودش بدش می‌آید. این همان حالت «یقظه» است. 🚫 این فرد تا وقتی خواب‌آلود است، نه حرف می‌فهمد، نه می‌تواند درست ببیند. گوشِ قلبش باز نیست. کسی اگر موعظه هم کند، او نمی‌شنود. راه را نمی‌بیند. آدمی که بیدار نمی‌شود و حالت انتباه ندارد، طبیعتاً سالک هم نیست. باید بیدار شود و بایستد. آدم باید یک «نه» به آن حالت قبلی‌اش گفته باشد تا حرکت کند. 🤲 ان‌شاءالله که خدا به عظمت این روزها و شب‌ها ما را بیدار کند که بفهمیم مسیر دیگری را باید طی بکنیم. @qasemian_ir